Το Ρωμαίικο > Παιδεία > Αντικρίζοντας τους νέους κατάματα / Παπαδόπουλος Θεόφιλος*

Αντικρίζοντας τους νέους κατάματα / Παπαδόπουλος Θεόφιλος*

Σε δυο κρίσιμους χώρους, όπου παίζεται το «παιχνίδι» της επιβίωσης του ελληνισμού, στην Εκκλησία και στην Εκπαίδευση, λιγόστεψαν τα ζωντανά παραδείγματα, όπου ο λόγος και η ζωή θα συμβαδίζουν. Η ευθύνη βαραίνει όλους.

Εμείς βγάζουμε τους Πνευματικούς, εμείς και τους Δασκάλους. Σε μια κοινωνία όπου οι κρατούντες ασχολούνται μόνο και κατά αποκλειστικότητα με την οικονομία, όπου ο τζόγος, παράνομος ή έννομος, έγινε τρόπος ζωής, η κατανάλωση κάλυψε κάθε άλλη αξία, η ηδονή έγινε ύψιστο αγαθό, ο ωχαδελφισμός και ο φιλοτομαρισμός κυριάρχησαν, όπου το κακό με τα χίλια του προσωπεία διαφημίζεται ανερυθρίαστα, όπου «ο μεγάλος αδελφός» μονοπωλεί το ενδιαφέρον του κόσμου, σ’ αυτό τον τόπο έμεινε ως «διαμαρτυρία», αλλά και ως οδοδείκτης  μέσα από την παράδοση του λαού μας, η φωνή και η ζωντανή παρουσία των Αγίων μας, για να μην ξεχνιόμαστε, για να θυμίζει, σε όσους τάχθηκαν να φυλάνε «Θερμοπύλες», το Χρέος, αλλά και για να μπορούμε να κοιτάμε τους νέους κατάματα πως τους είπαμε την αλήθεια και ζήσαμε εν αληθεία.

Στη ζωή των Αγίων μας βρίσκουμε τη συνέχεια της αρχαιοελληνικής παράδοσης για την ανατροφή των νέων, που αναφέρεται σε ολόκληρο τον άνθρωπο ως ψυχοσωματική ενότητα. Υπεύθυνη γι’ αυτή τη σοβαρότατη εργασία είναι ολόκληρη η κοινωνία.

Σίγουρα όμως, μοναδικός είναι ο ρόλος της Οικογένειας και του Σχολείου, αλλά και όλων των παραγόντων, οι οποίοι σήμερα ασκούν αγωγή· από τα τηλεοπτικά μέσα, έως τον τύπο. Ήδη ο Ευριπίδης είχε επισημάνει το πρόβλημα: «Όταν δεν τεθεί σωστά το θεμέλιο, η βάση του γένους, τότε υποχρεωτικά οι νέοι θα οδηγηθούν στη δυστυχία» (Ηρ. Μαιν. 1261).

Συνεχίζοντας αυτή τη σκέψη ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος μάς επισημαίνει τη δυσκολία που περικλείει μέσα του το έργο της αγωγής, γράφοντας: «Η νεότητα από μόνη της γλιστρά με ταχύτητα και είναι επιρρεπής προς το κακό». Αυτό σημαίνει πως το έργο της αγωγής είναι όντως δύσκολο.

Αν το έργο της αγωγής είναι δύσκολο, γίνεται και αναποτελεσματικό, όταν ανατρέπεται η ιεράρχηση των αξιών. Όταν το ενδιαφέρον όσων ασκούν την αγωγή στρέφεται μόνο και κυρίως στο σώμα, στα υλικά αγαθά και περιφρονείται η ψυχή και τα πνευματικά αγαθά. Για το θέμα αυτό ο ιερός Χρυσόστομος παρατηρεί: «Να τι ανατρέπει ολόκληρη την οικουμένη· ότι δεν φροντίζουμε τα παιδιά μας. Ενδιαφερόμαστε μόνο για τα σώματά τους και περιφρονούμε την ψυχή τους. Γι’ αυτό κυριευτήκαμε από την έσχατη ανοησία».

Γι’ αυτό και αποφαίνεται με τον μοναδικό τρόπο που ο ίδιος ξέρει: «Τέχνη τεχνών και επιστήμη επιστημών φαίνεταί μοι, άνθρωπον άγειν, το πολυτροπώτατον ζώον και ποικιλώτατον». (Μου φαίνεται πως είναι μοναδική τέχνη και υψηλότατη επιστήμη να καθοδηγείς τον άνθρωπο, που είναι ευμετάβλητο ζώο και πολυπλοκότατο).

Ο χαρακτηρισμός αυτής της συμπεριφοράς ως «εσχάτης ανοίας» αποκαλύπτει και την τραγική σχιζοφρένεια που  χαρακτηρίζει την εποχή μας.

Ο ίδιος άλλωστε πατέρας επισημαίνει εύστοχα πως αυτό, που συνιστά τον γονέα, δεν είναι το «τεκνοποιείν», αλλά το «τεκνοτροφείν».

 

*Δάσκαλος

Πρώτη δημοσίευση, 2-9-16

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

nv-author-image

Θεόφιλος Παπαδόπουλος