Το Ρωμαίικο > Κοινοτισμός > Εκπαίδευση για αγρότες

Εκπαίδευση για αγρότες

Πραγματοποιήθηκε στις 4/11/2020 η δημόσια διαδικτυακή συζήτηση του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Περιφέρειας Αττικής «Άγιος Γεώργιος» με θέμα: Η Αγροτική Εκπαίδευση, με την υποστήριξη του Skywalker-Εργασία στην Ελλάδα.

Στην συζήτηση αντάλλαξαν σκέψεις οι: κα Μάγδα Κοντογιάννη (κτηνοτρόφος, Αχαρνές), Δημήτρης Μιχαηλίδης (ΑγροΝέα, Θεσσαλονίκη), κ Δημήτρης Ρουκάς (εκπαιδευτής ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ, Νάξος), κα Λίτσα Μωραΐτη (κτηνοτρόφος, Μέγαρα), κα Αθηνά Μιχαηλίδου (απόφοιτος Γεωργικής Σχολής), κ Νίκος Κορδαλής (κτηνοτρόφος) & κα Μαρία Καραντάνη (κτηνοτρόφος, Καλάβρυτα). Στην δημόσια συζήτηση παρενέβησαν πολλοί μέσω facebook, ακόμα και από το Σίδνεϋ Αυστραλίας (παλαιό κτηνοτρόφο από την Δράμα), ενώ την παρακολουθούσαν 69 στο facebook, το είδαν 4.700 (views) και είχε 300 αλληλεπιδράσεις-κοινοποιήσεις (πολύ ενδιαφέρον αυτό! …).

Ανάμεσα στα πολύ ενδιαφέροντα που συζητήθηκαν ακούστηκαν:

  • Η εκπαίδευση από οικονομικής πλευράς είναι «επένδυση» που θα αποσβεσθεί σε βάθος 10-15 χρόνων, ενώ η επαγγελματική κατάρτιση είναι «δαπάνη», από την οποία απαιτούνται άμεση εφαρμογή και απόδοση.
  • Οι καινούργιοι αγρότες δεν έχουν κάποια γνωστή, ορατή, δυνατότητα επαγγελματικής κατάρτισης και καλύπτουν τα τεράστια κενά τους με επισκέψεις σε άλλους επαγγελματίες, με τους πωλητές φυτοφαρμάκων και εισροών, και από το μη απολύτως αξιόπιστο internet …
  • Τα αγροτικά επαγγέλματα ΔΕΝ είναι μόνο γνώσεις, αλλά ακριβώς επειδή είναι τρόπος ζωής, απαιτούν και κοινωνικές δεξιότητες που δεν διδάσκονται αλλά ασκούνται & εθίζονται μόνο με βιωματικές διαδικασίες.
  • Είναι απολύτως σαφές και διακριτό ότι οι δύο μεγάλες κοινότητες ανθρώπων, η αγροτική κοινωνία και η αστική κοινωνία έχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις.
  • Είναι ΛΑΘΟΣ να εκπαιδεύονται οι νέοι βλαστοί των αγροτικών κοινωνιών με αστικά πρότυπα, με εμφανή υποτίμηση των αρχών, της ηθικής & των εθίμων των αγροτικών κοινωνιών.
  • Οι νέοι και νέες που εκπαιδεύονται από αστικών προτύπων εκπαιδευτικούς και αποξενώνονται από την αγροτική κοινωνία τους. Έτσι καθίστανται ακατάλληλοι για την αγροτική ζωή, ούτε την θέλουν, ούτε την καταλαβαίνουν, και βέβαια δεν εξοπλίζονται επαρκώς με αγροτικές γνώσεις για να μπορέσουν να ασκήσουν αποτελεσματικά την αγροτική επιχειρηματικότητα.
  • Ξεκαθαρίστηκε για πολλοστή φορά ότι «επιχειρηματικότητα είναι η διάθεση για δράση με μεγάλες αβεβαιότητες».
  • Όταν αυτή η επιχειρηματικότητα ασκείται στα πλαίσια της Δημόσιας Οικονομικής τότε στόχος της είναι η εξυπηρέτηση όλων των πολιτών.
  • Όταν αυτή η επιχειρηματικότητα ασκείται στα πλαίσια της Ιδιωτικής Οικονομικής τότε στόχος της είναι η δημιουργία πλούτου.
  • Όταν αυτή η επιχειρηματικότητα ασκείται στα πλαίσια της Κοινωνικής Οικονομίας τότε στόχος της είναι η ικανοποίηση των μελών της δομής.
  • Φαίνεται να γίνεται όλο και περισσότερο ορατή μια τεράστια απόσταση που συνεχώς διευρύνεται μεταξύ πραγματικής αγροτικής ζωής και θεωρητικής επιστημονικής γεωτεχνικής υποστήριξης, ενώ είναι απολύτως αναγκαία η σύγκλιση.
  • Οι αγρότες επιζητούν (ή ίσως θα έπρεπε να απαιτούν?), ανοργάνωτα, σχεδόν διαλυμένοι τη συμμετοχή στην αγροτική εκπαίδευση, τόσο στον εντοπισμό των αναγκών, αλλά και στον σχεδιασμό, και στην υλοποίηση και στην αξιολόγηση της όποιας εκπαιδευτικής παροχής.
  • Η απουσία κάποιας μορφής «Πράσινου Πτυχίου» δεν καλύπτεται επαρκώς από τις 150 ώρες διδασκαλία σε αίθουσες, ακόμα και από πάρα πολύ καλά καταρτισμένους γεωτεχνικούς.
  • Η «συνεχιζόμενη» επαγγελματική κατάρτιση καταντά κενή περιεχομένου χωρίς βασική ή/& αρχική επαγγελματική κατάρτιση.
  • Η συνεχιζόμενη κατάρτιση ΔΕΝ επιτρέπεται να μην λαμβάνει υπ’ όψη τις κοινωνικές ανάγκες και την προσληπτική ικανότητα των εκπαιδευομένων. Ίσως οι έξη ώρες ημερησίως απομάκρυνση από την «ζωή» να μην είναι κατάλληλη για οικογενειάρχες, με σύζυγο και παιδιά …
  • Κραυγή αγωνίας εκφράσθηκε για την έλλειψη ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΩΝ ή έστω λειτουργιών που θα μπορούσαν να προσφέρουν σήμερα Τοπικά ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΑ …
  • Ίσως η ανταλλαγή Καλών Πρακτικών να μπορεί να δώσει μια κάποια λύση, στο κενό της αγροτικής επαγγελματικής κατάρτισης, αν γίνει συστηματικά και οργανωμένα.
  • Ο ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ προσφέρει δωρεάν εκπαίδευση σε έξη (6) δημόσιες επαγγελματικές σχολές, επτά (7) ειδικοτήτων αγροδιατροφικού τομέα, στο πρόγραμμα των οποίων εμπεριέχεται και η «μαθητεία» (επίπεδο πτυχίου 4) που ασκείται στους χώρους κάθε σχολής.
  • Ο ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ οργάνωσε σεμινάρια 150 ωρών για αρκετές χιλιάδες νέων αγροτών. Παρ όλα αυτά είναι η εμφανής η έλλειψη μεταφοράς γνώσης και έρευνας στους αγρότες.
  • Αναφέρθηκε πολλές φορές η ανάγκη ο αγρότης και η οικογένειά του να ζουν μαζί και μέσα στις αγροτικές εκμεταλλεύσεις, πάντα με τις απαραίτητες υποδομές για ανεκτή και ομόλογη ποιότητα ζωής.
  • Περιγράφηκαν αγροτικά σχολεία όπου 3-4 μαθητές διέμεναν σε αγροτουριστικά καταλύματα σε αγροικίες, ζούσαν και δουλεύαν στο αγρόκτημα και 2 μέρες κάθε εβδομάδα πήγαιναν στο εκπαιδευτικό κέντρο.
  • Η εκπαίδευση πρέπει να είναι στενά συνδεδεμένη με τον τόπο και όχι να «ανήκει» σε κάποιο μακρινό κέντρο μισθοδοσίας, χωρίς αξιολόγηση ή μόνο με κεντρική αξιολόγηση, και τα παιδιά πρέπει να ενσωματώνουνε τις αξίες και την ηθική (βιωσιμότητα, αειφορία) της τοπικής κοινωνίας.

Η κα Μάγδα Κοντογιάννη, γραμματέας του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Αττικής προσκάλεσε όλους στην επόμενη δημόσια διαδικτυακή συζήτηση στο facebook στις 11 Νοε 2020, στις 12.00, με θέμα: «Ασφάλιση Αγροτικής Δραστηριότητας», και στην μεθεπόμενη δημόσια διαδικτυακή συζήτηση στο facebook στις 18 Νοε 2020, στις 12.00 με θέμα: «Οι chefs και η ελληνική κτηνοτροφία».

Για την καταγραφή, Δημήτρης Μιχαηλίδης, ΑγροΝέα

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ 4 Νοε 2020

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

nv-author-image

Θεόφιλος Παπαδόπουλος