Ελληνική επανάσταση και εθνικισμός Την ευτυχία των Σιωνιστών, που υπέτασσαν την μία χώρα μετά την άλλη, διέκοψε ξαφνικά η ελληνική επανάσταση του 1821.
Την ευτυχία των Σιωνιστών, που υπέτασσαν την μία χώρα μετά την άλλη, διέκοψε ξαφνικά η ελληνική επανάσταση του 1821. Το τελευταίο, που ήθελαν να δουν, ήταν να αναβιώσει η κάποτε πανίσχυρη Ρωμαίικη αυτοκρατορία (Βυζάντιο) στην ανατολική Μεσόγειο. Γι’ αυτόν τον λόγο, οι Σιωνιστές δούλεψαν και πάλι σοφά, χρησιμοποιώντας την δαιμονική τους ευστροφία. Τί έκαναν; Έσπειραν το ζιζάνιο του εθνικισμού στα Βαλκάνια!
Σε όλη την περίοδο της τουρκοκρατίας, οι ορθόδοξοι πληθυσμοί των Βαλκανίων ένιωθαν Ρωμιοί, πολίτες της παλαιάς Ρωμανίας (Βυζάντιο), που κατακτήθηκε από τους Τούρκους, ανεξάρτητα αν μιλούσαν αλβανικά, ελληνικά, βουλγαρικά κλπ.
Οι Έλληνες, βέβαια, αγωνίζονταν ήδη από τον 16ο να αποτινάξουν τον τουρκικό ζυγό, αλλά λόγω της διχόνοιας και της ασυνεννοησίας που αιώνια μας χαρακτηρίζει, δεν πετυχαίναμε το ποθούμενο! Ενώ οι Σιωνιστές είχαν πλήρη σύμπνοια και συνεργασία μεταξύ τους, γι’ αυτό και πέτυχαν περισσότερα.
Ήταν ολέθριο για τα Βαλκάνια το ότι παρασύρθηκαν οι λαοί από τους πράκτορες των Σιωνιστών και άρχισαν οι Βούλγαροι να αναπτύσσουν ξεχωριστή εθνικ(ιστικ)ή συνείδηση, οι Σέρβοι το ίδιο και στο τέλος οι Αλβανοί, κάτι που οι Σιωνιστές καλλιεργούν μέχρι σήμερα. Τις τελευταίες δεκαετίες, μάλιστα, οι ικανοί στο να κατασκευάζουν κράτη Σιωνιστές έφτιαξαν και το…Μακεδονικό έθνος και κράτος (των Σκοπίων), ένα θλιβερό συνονθύλευμα Σλαύων, Βουλγάρων, Τσιγγάνων, που ξαφνικά συγκρότησαν το έθνος των Ψευδομακεδόνων.
Όσο για την ίδια την Ελλάδα, είχαν έτοιμη την λύση. Βρήκαν διεφθαρμένους Έλληνες την εποχή της επανάστασης, τους πλήρωσαν και έπλασαν το Αγγλικό κόμμα, που δεν ήταν τίποτα άλλο, παρά πράκτορες των Ρότσιλντ. Μας φόρτωσαν το ελεεινό δάνειο της επανάστασης, δολοφόνησαν τον Καποδίστρια και μας υπέταξαν στην σφαίρα επιρροής της σιωνιστικής Βρετανίας για έναν αιώνα.
Αλλά, το χειρότερο πάντων, είναι ότι οι Σιωνιστές φρόντισαν για το αδύναμο βασίλειο της Ελλάδας, να αποκοπεί από το αληθινό παρελθόν του. Να ξεχάσει τις ρωμαίικες ρίζες του, να διασπάσει την συνειδητή σχέση του ελληνικού λαού με την Ορθόδοξη Εκκλησία και να διαμορφωθεί η μανία με τον 5ο αι. π.Χ. Ελλάδα ήταν μόνο η Αθήνα του Περικλή και μετά ο Κολοκοτρώνης και το 1821!
Τον Μέγα Αλέξανδρο τον θυμηθήκαμε το 1990, το Βυζάντιο το μισήσαμε μέχρι θανάτου και το χλευάζουμε μέχρι σήμερα, ενώ η Τράπεζα της Ελλάδος από το 1841 μέχρι σήμερα δεν είναι ελληνική, αλλά έχει για μεγαλομέτοχο (ποιον άλλο;) τον κύριο Ρότσιλντ…
Ασφαλώς, για όλη αυτήν την άθλια πορεία μέχρι την σημερινή μνημονιακή Ελλάδα, δεν φταίνε μόνο οι Ρότσιλντ. Φταίμε και εμείς, που ως Έλληνες, κλήρος και λαός, προδώσαμε την Ελλάδα, αρνηθήκαμε τον Χριστό και λατρέψαμε τον χρυσό.
Ιλλουμινάτοι και εργατικό κίνημα
Οι συγκλονιστικές αλλαγές που συνέβαιναν στην Ευρώπη τον 19ο αιώνα ανέδειξαν έναν ακόμη ισχυρό παράγοντα, που θα μπορούσε να αλλάξει προς το καλύτερο την Ευρώπη, το εργατικό κίνημα. Παράλληλα, εμφανίστηκαν διανοούμενοι που, διαβλέποντας το αδιέξοδο που έφερνε το απάνθρωπο τραπεζικό σύστημα, άρχισαν να επαναστατούν, όχι σε εθνικό, αλλά σε κοινωνικό επίπεδο, ώστε να ανατρέψουν την προκλητική οικονομική ανισότητα, ανάμεσα στις διάφορες κοινωνικές τάξεις. Ο σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός είχαν γεννηθεί πια στην Ευρώπη.
Η πρόκληση ήταν μεγάλη για τους Σιωνιστές. Οι εργάτες ξυπνούσαν στην Ευρώπη και άρχιζαν να οργανώνονται. Βέβαια, οι Ρότσιλντ και οι εκλεκτοί συνεργάτες τους είχαν οργανωθεί νωρίτερα και ήταν έτοιμοι να αιχμαλωτίσουν αυτήν την ανερχόμενη δύναμη στην Ευρώπη, η οποία συνδέθηκε και με τον πολιτικό χώρο της Αριστεράς.
Τί έγινε τελικά; Όπως προαναφέραμε, οι ιλλουμινάτοι είχαν καταφύγει και στην Αγγλία, κυνηγημένοι από τους Βαυαρούς. Εκεί ίδρυσαν την Ένωση ή Σύνδεσμο των Δικαίων (League of Just, Bund der Gerechten). H Ένωση αυτή επρόκειτο να συνδεθεί με δύο πρόσωπα που επηρέασαν βαθύτατα την νεότερη ιστορία, τον Μαρξ και τον Ένγκελς, οι οποίοι είχαν ιδρύσει το 1846 στις Βρυξέλες την Κομμουνιστική Επιτροπή (Communist Corresponding Committee).
Ο Μαρξ (Karl Marx) και ο Ένγκελς (Friedrich Engels) ένωσαν τις δυνάμεις τους με τους (ιλλουμινάτους) Δικαίους του Λονδίνου το 1847, δημιουργώντας την Κομμουνιστική Ένωση (Communist League), ενώ το 1848 δημοσίευσαν το περίφημο Κομμουνιστικό Μανιφέστο. Μέσα σε λίγα χρόνια, ο κομμουνισμός εξελίσσεται τόσο σαν θεωρητικό-φιλοσοφικό κίνημα, όσο και σαν πολιτική- κοινωνική δράση.
Καθώς μιλούσε για υπέροχα ιδανικά και ελπίδες, τη λύτρωση των φτωχών (προλετάριοι) από την καταπίεση, την κατάργηση της οικονομικής ανισότητας, την επικράτηση της δικαιοσύνης στην κοινωνία (ιδέες σχεδόν αυτούσιες μέσα από την Καινή Διαθήκη), επόμενο ήταν να αγγίξει τις καρδιές πολλών ανθρώπων, και μάλιστα ανθρώπων με ιδανικά και με αγωνιστική διάθεση. Πού να ήξεραν, βέβαια, αυτοί οι άνθρωποι που έγιναν κομμουνιστές, ότι από πίσω κρυβόταν ο …σύντροφος Ρότσιλντ!
Μία από τις μεγαλύτερες απάτες, στην ιστορία της Ευρώπης, είχε ήδη ξεκινήσει να οικοδομείται. Ανέλαβε την πνευματική καθοδήγηση του εργατικού κόσμου, του ποιμνίου των προλετάριων, ο πατέρας του Καπιταλισμού, ο Ρότσιλντ! Όχι απ’ ευθείας, αλλά μέσω του ομόθρησκου συνεργάτη του, του Μαρξ, ο οποίος ανέλαβε το τιτάνιο έργο να γίνει πνευματικός πατέρας «των κολασμένων της γης», ώστε να μετατρέψει τις ελπίδες και την ζωή τους σε κόλαση.
Καρλ Μαρξ, ο μέγας καμπαλιστής
Ο Καρλ Μαρξ (1818-1883) ήταν Ασκεναζί Εβραίος της Γερμανίας, όπως και ο Ρότσιλντ. Ο παππούς του ήταν Ραββίνος, δηλαδή δάσκαλος του φρικτού Ταλμούδ και βαθύς γνώστης της Καμπάλα, ενδεχομένως της λουριανικής Καμπάλα, που είχε εξαπλωθεί δυναμικά στην Ευρώπη από τον 17ο αιώνα.
Ο πατέρας του ήταν δικηγόρος και, προκειμένου να έχει προοπτική προόδου, αποφάσισε να βαπτισθεί Λουθηρανός, κάτι που έκαναν αρκετοί Εβραίοι της Ευρώπης, για να αποφεύγουν τους διωγμούς, όπως οι Μαρράνος της Ισπανίας.
Η καμπαλιστική θρησκεία, βέβαια, δεν έσβηνε μέσα στα σπίτια των καμπαλιστών Εβραίων, κάτι που φαίνεται και στην οικογένεια Μαρξ. Ο Καρλ Μαρξ ήταν άνθρωπος με εξαιρετικά χαρίσματα, καθώς και με φιλοσοφική και ποιητική διάθεση. Σε νεαρή ηλικία έγραψε ποιήματα, που αναδεικνύουν άνθρωπο ποτισμένο με τις θεμελιώδεις καμπαλιστικές ιδέες: μίσος για τον Θεό (Αδονάι τον αποκαλούν οι καμπαλιστές), πίστη ότι ο άνθρωπος είναι από μόνος του θεός, λαχτάρα να μετατρέψει τα πάντα σε κόλαση (ιδίως στο ανατριχιαστικό του ποίημα Oulanem).
Οι Σιωνιστές, στην προσπάθειά τους να ελέγξουν τα πάντα στην Ευρώπη, επιδίωξαν να αιχμαλωτίσουν και το εργατικό κίνημα. Αυτό το δύσκολο έργο το ανέθεσαν στον πιο ευφυή καμπαλιστή, που είχαν στην ομάδα τους, τον Μαρξ, που είχε και την αμέριστη συμπαράσταση της οικογένειας Ρότσιλντ.
Και ο Μαρξ κατάφερε να μετατρέψει την καμπαλιστική θρησκεία σε πολιτική ιδεολογία, που απευθυνόταν στα πλήθη των εργατών και των αγροτών της Ευρώπης, δημιουργώντας τον κομμουνισμό. Βασική διδασκαλία του Μαρξ ήταν ότι δεν υπάρχει τίποτα πνευματικό (υπερφυσικό) και ότι η θρησκεία είναι πηγή δυστυχίας για τον άνθρωπο.
Καλούσε τους προλετάριους (φτωχούς) σε επανάσταση, ώστε να επιβληθεί η δικτατορία του προλεταριάτου, η οποία θα καταργήσει τα πάντα (εθνική συνείδηση, κράτη, κοινωνικές τάξεις, θρησκείες) και θα κυριαρχεί αιώνια. Συνεπώς, το προλεταριάτο θα είναι ο “Μεσσίας” και η εποχή, που θα ανατείλει μετά την επανάσταση, θα είναι η μεσσιανική εποχή, που θα είναι κυρίαρχη παγκόσμια και αιώνια!
Η ήττα της Αριστεράς από τον Μαρξισμό
Τα βρώμικα παιχνίδια των Ρότσιλντ και των λοιπών καμπαλιστών δεν πέρασαν απαρατήρητα από όλους. Υπήρχαν Ευρωπαίοι οξυδερκείς, που έβλεπαν τον κίνδυνο που σκέπαζε την Ευρώπη, με σκοπό να την βυθίσει στο σκοτάδι για πάντα. Και, παραδόξως, έγιναν αντιληπτά από δύο κορυφαίες μορφές της Αριστεράς, τον Γάλλο μουτουαλιστή Προυντόν (Pierre-Joseph Proudhon) και τον Ρώσο αναρχοκολλεκτιβιστή Μπακούνιν (Mikhail Alexandrovich Bakunin).
Και οι δύο γνώριζαν τον Μαρξ και αντιλαμβάνονταν πολύ καλά τί συνέβαινε στα μέσα του 19ου αιώνα στην Ευρώπη. Έβλεπαν την σιωνιστική τοκογλυφία να αλυσοδένει τα πάντα, τους Ρότσιλντ με τις τράπεζές τους να κυριαρχούν και τον Μαρξ να κόπτεται για τα δικαιώματα των αδυνάτων!
Ο πρώτος, που ξέσπασε (αν και ήταν μασόνος!), ήταν ο Προυντόν. Το 1847 γράφει: «Oι Rothschild, Crémieux, Marx, Fould, κακοί, χολερικοί, πικροί άνθρωποι, που μας μισούν» και θεωρούσε πως για τα οικονομικά προβλήματα υπεύθυνος ήταν ο καπιταλισμός και ειδικά οι Εβραίοι δανειστές. Ειδικά τον Μαρξ ο Προυντόν τον αποκαλούσε «μπουρζουά σοσιαλιστή», χλευάζοντας την ατέλειωτη υποκρισία του.
Την σκυτάλη, έπειτα, πήρε ο Μπακούνιν. Έχοντας καταλάβει τί σημαίνει για την Ευρώπη Μαρξ και Ρότσιλντ, έγραψε σε επιστολή του το 1871:
«Είμαι βέβαιος ότι, από την μία πλευρά, η οικογένεια Ρότσιλντ εκτιμά την αξία του Μαρξ, και από την άλλη πλευρά, ο Μαρξ αισθάνεται μια ενστικτώδη συμπάθεια και τρέφει έναν μεγάλο σεβασμό για την οικογένεια Ρότσιλντ. Αυτό ίσως φαίνεται περίεργο. Τί κοινό θα μπορούσε να υπάρχει μεταξύ του κομμουνισμού και της υψηλής διαχείρισης χρημάτων; Ω! Ο κομμουνισμός του Μαρξ ζητά ένα ισχυρό συγκεντρωτικό κράτος και όπου αυτό υφίσταται, πρέπει αναπόφευκτα να υπάρχει μια κεντρική κρατική τράπεζα, και όταν αυτό υφίσταται, εκεί το παρασιτικό εβραϊκό έθνος, το οποίο κερδοσκοπεί πάνω στον μόχθο του λαού, θα βρίσκει πάντοτε τα μέσα για την ύπαρξή του.» .
Όταν ο Μαρξ μιλούσε εναντίον του καπιταλισμού, στα μέσα του 19ου αιώνα, οι Ρότσιλντ είχαν ήδη ιδρύσει τράπεζες σχεδόν παντού στην Ευρώπη, ήταν οι πασίγνωστοι τοκογλύφοι καπιταλιστές. Ωστόσο, ο πολυγραφότατος Μαρξ δεν έσταξε ούτε μια σταγόνα μελάνι στα γραπτά του, για να επικρίνει τον οίκο Ρότσιλντ, τον ισχυρότερο εκπρόσωπο του αδίστακτου καπιταλισμού, που έστιβε τα θύματά του για να πολλαπλασιάσει την αμύθητη περιουσία του.
Τελικά, μετά την σύγκληση της Α’ Διεθνούς Ένωσης Εργατών, το 1864, η παράταξη του Μαρξ και των Σιωνιστών θριάμβευσε, ο Προυντόν και ο Μπακούνιν τέθηκαν στο περιθώριο και σταδιακά άρχισαν να δημιουργούνται τα διάφορα κομμουνιστικά κόμματα της Ευρώπης, τα οποία είχαν σκοπό (τί άλλο;) να υπηρετήσουν τα σχέδια των Σιωνιστών.
Έστω και αν διάφοροι Ευρωπαίοι αντιτάχθηκαν στον μαρξισμό, όπως ο κορυφαίος Ιταλός μασόνος Mazzini, τίποτα δεν μπόρεσε να εμποδίσει την εξάπλωση του καμπαλιστικού κομμουνισμού. Η ευρωπαϊκή Αριστερά έμεινε, όπως και ο τεκτονισμός, για πάντα αιχμάλωτη στον Σιωνισμό.
Χρυσή Αυγή, Ερμητισμός και αρχαιολάτρες
Μόλις τακτοποίησαν οι Σιωνιστές το θέμα της Αριστεράς στην Ευρώπη (με τους ιλλουμινάτους και τον κομμουνισμό), στράφηκαν και στην Δεξιά (με τους ροδόσταυρους και την Χρυσή Αυγή).
Το έργο, που ανέθεσαν στον Μαρξ για την Αριστερά (να στήσει μια παγίδα για τους Ευρωπαίους Αριστερούς), το ανέθεσαν και στον Γουέστκοτ (William Wynn Westcott) για την Δεξιά. Ο Γουέστκοτ ήταν ο αρχηγός των Ροδόσταυρων της Αγγλίας, μασόνος, καμπαλιστής, ερμητικός, αλχημιστής και αστρολόγος (πολυτάλαντος άνθρωπος!), που το 1888 ίδρυσε το Ερμητικό Τάγμα της Χρυσής Αυγής (Hermetic Order of Golden Dawn).
Ως ερμητικός, λάτρευε την αρχαία αιγυπτιακή μαγεία και γενικότερα τον αποκρυφισμό, που είναι και ένα από τα βασικά εργαλεία των Σιωνιστών. Οι χρυσαυγίτες επεκτάθηκαν και στην Γερμανία, όπου ίδρυσαν την Εταιρεία της Θούλης (Thule), η οποία διαμόρφωσε τον Ναζισμό και τον Χίτλερ!
Η θεωρία των ροδόσταυρων και χρυσαυγιτών ήταν η εξής: πίστευαν ότι είναι απόγονοι μιας πανάρχαιας ευρωπαϊκής φυλής, η οποία είχε θεϊκό αίμα στις φλέβες της. Αυτή η φυλή αλλοιώθηκε από επιγαμίες που έγιναν με άλλες κατώτερες φυλές και με την εμφάνιση του Χριστιανισμού. Σκοπός της Χρυσής Αυγής και των… θυγατρικών της εταιρειών (όπως η Θούλη) ήταν να επαναφέρουν τις αρχαίες θρησκείες της Ευρώπης (σβήνοντας τον Χριστιανισμό) και να καθαρίσουν το αίμα στις φλέβες τους (σβήνοντας κάθε άλλη φυλή, που θεωρούσαν κατώτερη).
Όλα αυτές οι παρανοϊκές θεωρίες εξαπλώθηκαν στην Ευρώπη του 20ού αιώνα, του ορθολογισμού, της γνώσης, της προόδου, με τα γνωστά επακόλουθα του Ναζισμού. Αξίζει να καταλάβουμε ότι ο Χίτλερ ήταν μάγος, σατανιστής, που πίστευε σε όλη αυτήν την τρέλα, αλλά για τους τρελούς Σιωνιστές ήταν χρήσιμο εργαλείο, για να αιματοκυλήσουν την Ευρώπη.
Οι ερμητικοί-ροδόσταυροι ήρθαν και στην Ελλάδα. Ίδρυσαν το κόμμα της Χρυσής Αυγής και διάφορες παραθρησκευτικές ομάδες, όπως Έλληνες Εθνικοί, Δωδεκαθεϊστές, Ομάδα Έψιλον, που έχουν δήθεν τον στόχο να επαναφέρουν την αρχαία ελληνική θρησκεία, εξυπηρετώντας την λαχτάρα του Σιωνισμού να συντρίψει τον Χριστιανισμό. Χώρια που τελικά ασχολούνται με την αιγυπτιακή μαγεία (ερμητισμό) περισσότερο, παρά με την αρχαία Ελλάδα.
Η θλιβερή κατάληξη όλης αυτής της υποχθόνιας δράσης των Σιωνιστών είναι να παρασύρονται οι Έλληνες από αυτές τις ομάδες, να πιστεύουν σε κάθε είδους παραμύθια (ότι οι Χριστιανοί έσφαζαν τους Έλληνες, ότι κατέστρεφαν τα αρχαία μνημεία) και να ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, απογοητευμένοι από τις υπόλοιπες μαριονέτες της πολιτικής, με την ελπίδα ότι η εκ Σιωνισμού ορμώμενη Χρυσή Αυγή θα σώσει την Ελλάδα. Φεῦ τῆς Ἑλλάδος…
”Γίνε θεός χωρίς τον Θεό. Η θλιβερή πορεία της Ευρώπης προς την καμπαλιστική θρησκεία”
Διόδωρος Ράμμος, Ιστορικός – Αρχαιολόγος
