Το Ρωμαίικο > Παρατηρητήριο > Εμπρός! Για το Ποθούμενο!

Εμπρός! Για το Ποθούμενο!

Ο Ελληνοχριστιανικός Πολιτισμός είναι μοναδικό μελίσσι με αυθεντικότητα και παράγει προϊόντα   δίχως μεταλλάξεις και τερατογεννέσεις ιδεών.

Παράγει καθαρό μέλι και κερί διαχρονικά για την ανθρωπότητα.

Οι Έλληνες ενώπιον των ευθυνών τους.

Αυτό το κερί της ρωμαίικης κερήθρας που ενώνει και κολλάει ανθρώπινες ψυχές και φτιάχνει αριστουργήματα ποθούσε ο Γέρος του Μοριά και ο Στρατηγός Μακρυγιάννης μαζί με το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ που το έβλεπαν από τότε μαζί με την κακία των διεθνών δανειστών της Ελλάδος, διαβλέποντας το σήμερα.

Να το γνωρίζουμε αδελφοί. Το κερί της ρωμαίικης κερήθρας εκτός από πνευματικά αριστουργήματα πυροδοτεί με το άναμμά του στα μανουάλια και ψυχές ηρώων.

«Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα».

Και όμως θα φτάναμε ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ, λέγει ο Γέρος του Μοριά, συνεχίζοντας να λέει: «Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη.» «Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα. Άλλά δεν εβάσταξε!» Απόσπασμα από τον Λόγο του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα.

Τι συμβαίνει σήμερα;

Σήμερα, αντί για καθαρά κεριά, ανάβουμε τις προσευχές μας με παραφίνες διότι συμβαίνουν στις μέρες μας ¨θάματα και πράγματα¨.

«Μου είπε ότι θα ΄ρθουνε βρωμερά έθνη αναντίον της πατρίδος και θρησκείας, να είστε προσεχτικοί και μεγάλη ομόνοια αναμεταξύ σας, και όταν να ιδείς τίποτας, τελειώνοντας αυτό να κινηθείς με όσους μπορέσεις…» σελ. 147-148 Στρατηγού Μακρυγιάννη «Οράματα και Θάματα» Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας.
Μπορεί όμως το μελισσοκέρι της ρωμαίικης κερήθρας να αναμιχθεί με παραφίνες;
Θα ήταν σκέτη δυστυχία σαν αυτή που μας περιβάλλει διότι κάποιοι ετόλμησαν και το νόθευσαν.

Και τώρα πώς θα σωθούμε αφού και κερί καθαρό δεν έχουμε και ορατό και αόρατο πόλεμο έχουμε και πολιτικούς επαρκείς  δεν έχουμε;

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ φύλαξε για τις μέρες μας  ταυτόχρονα με την έναρξη γεωπολιτικών γεγονότων και ανατροπών δαιμονικών παγίδων, την Ρωμαίικη Κερήθρα από καθαρό κερί για να επανευαγγελίσει αυτή την ρημαγμένη ανθρωπότητα με ΠΝΕΥΜΑ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ  από εκεί που δεν το περιμένει κανείς και από αυτούς που θεωρούνται σήμερα ¨δούλοι των μνημονίων¨.
«…Τότε μου λέγει (σ.σ. ο Θεός): Μην κλαις, Γιάννη, και όσα περικαλιέσαι, και την πατρίδα σου θ’ αναστήσω και την θρησκεία σου και γενικώς την ανθρωπότη, με τον καιρό τους, Γιάννη, δεν είναι η ώρα η διορισμένη ακόμα. και θα ιδείτε, όλοι όσοι πηγαίνουν κόντρα της θελήσεώς μου. και δικούς σας και άλλους, θα σας λευτερώσω από τους αναθεματισμένους και θα σας δώσω την μεγάλη κορόνα»! σελ. 139 Στρατηγού Μακρυγιάννη «Οράματα και Θάματα»

Ξεκίνησε η ΕΘΝΙΚΗ μας ΑΓΡΥΠΝΙΑ

Από αυτά που θα συμβούν δεν θα καθόμαστε πλέον, αλλά θα τρέχουμε στη στράτα που χάραξαν οι πρόγονοί μας.

Πρέπει να τελειώσουμε τον δρόμο που ξεκίνησαν οι ξυπόλητοι αγωνιστές αλλά πνευματοφόροι ήρωες του 21.

Ο Κολοκοτρώνης, ο ΓΕΡΟΣ του Μοριά που μας συνδέει με τον ΓΕΡΟΝΤΑ μας, τον Όσιο Παίσιο τον Αγιορείτη.

Ο Κολοκοτρώνης στην Παναγία στο Χρυσοβίτσι «Έκατσα που εσκαπέτισαν με τα μπαϊράκια τους απεκατέβηκα κάτω. Ήταν μιά εκκλησία εις τον δρόμον, η Παναγία στο Χρυσοβίτσι, και το καθησιό μου ήτο όπου έκλαιγα την Ελλάς… Σίμωσα, έδεσα το άλογό μου σ’ ένα δένδρο, μπήκα μέσα και γονάτισα. – Παναγία μου είπα από τα βάθη της καρδιάς μου και τα μάτια μου δάκρυσαν. – Παναγία μου βοήθησε και τούτη τη φορά τους Έλληνες να ψυχωθούν. Έκανα το Σταυρό μου, ασπάσθηκα την εικόνα της, βγήκα από το εκκλησάκι, πήδηξα στο… άλογό μου και έφυγα. Σε λίγο μπροστά μου ξεπετάγονταν οχτώ αρματωμένοι, ο εξάδελφός μου ο Αντώνης Κολοκοτρώνης και επτά ανήψια του. – Κανείς δεν είναι στην Πιάνα, μου είπε ο Αντώνης. Ούτε στην Αλωνίσταινα. Είναι φευγάτοι. – Ας μη είναι κανείς αποκρίθηκα. Ο τόπος σε λίγο θα γιομίση παλικάρια… Ο Θεός υπέγραψε την λευτεριά της Ελλάδος και δεν θα πάρει πίσω την υπογραφή του».
Τα πάντα έμπροσθεν μας είναι ανοικτά. ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ- ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ- ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ- ΧΑΡΕΣ

Οι γενιές που προσμένουν το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ σκύβουν από τον Ουρανό και μας φιλούν, μας εμψυχώνουν για την μεγάλη στιγμή που έφτασε.
Ποιος Ερντογάν, ποια μνημόνια;

Όλοι τους μέσα στην λήθη της ΙΣΤΟΡΙΑΣ ξεχασμένοι και παραγκωνισμένοι.
Η ΠΟΛΗ θα μας δοθεί και η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ θα λειτουργηθεί.

Η Ελλάδα έχει κρατημένο στασίδι στο Παγκόσμιο Πολιτισμικό γίγνεσθαι μέχρι της συντέλειας των αιώνων.

Γι’ αυτό έγινε το ‘21 αλλά δεν ολοκληρώθηκε.

Τώρα βιώνουμε ημέρες ολοκλήρωσής του.

Η Ελλάδα με τον φέρον πνευματικά γενετικό πολιτισμό της και ο Έλληνας – Θεανθρωπιστής είναι διδάσκαλοι της ανθρωπότητας. Δεν μπορούν να αλλάξουν επάγγελμα-λειτούργημα γιατί το επιθυμούν κάποιοι. Μας το επιβεβαιώνει ένας μεγάλος ΑΓΙΟΣ του αιώνα μας, ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ: « Ο Έλληνας ορίστηκε αιώνιος διδάσκαλος της ανθρωπότητος».
Μας λένε άγιοι Γεροντάδες.

ΕΓΕΡΘΕΙΤΕ! μαζέψτε ηρωικές καρδιές.

Το χρωστάτε στην Εκκλησία και την Πατρίδα, να μείνετε ζωντανοί.

Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΑΚΟΜΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ.

Είμαστε οι σπίθες και πρέπει να γίνουμε μια φωτιά.

Είμαστε οι φωνές και πρέπει να γίνουμε μια κραυγή.

Όταν η αγάπη και το καθήκον είναι ένα τότε είναι ευλογημένα.

Ο Έλληνας δεν είναι ο ηττημένος της ζωής.

Πιστέψτε κάθε ημέρα που ξημερώνει έχει πολλές ελπίδες για ζωή.

Να γίνουμε ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΛΙΣΣΙ για να φτιάξουμε λαμπάδα από μελισσοκέρι να την ανάψουμε στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ.

Με Πίστη και Ελπίδα

Κ. Β.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

nv-author-image

Θεόφιλος Παπαδόπουλος