Το Ρωμαίικο > Παρατηρητήριο > Η ευθανασία… όπλο κατά του Covid-19 / Alexandre Delaigue*

Η ευθανασία… όπλο κατά του Covid-19 / Alexandre Delaigue*

Η υγειονομική κρίση της πανδημίας απέδειξε ότι, στο χρηματιστήριο των αξιών του δυτικού κόσμου, η ζωή των ηλικιωμένων δεν μετράει…

Atlantico: Πώς συνδέονται τα ρεκόρ θνησιμότητας στο Βέλγιο από τον Covid 19 με τη νομιμοποίηση της ευθανασίας;

Alexandre Delaigue: Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί για οποιαδήποτε ερμηνεία των αριθμών και των διεθνών συγκρίσεων σε αυτόν τον τομέα, καθώς κάθε χώρα κάνει αυτόν τον μακάβριο υπολογισμό διαφορετικά. Εάν τα ποσοστά θνησιμότητας Covid είναι υψηλά στο Βέλγιο, αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι τα κριτήρια μέτρησης είναι ευρύτερα. Ωστόσο, σε πρόσφατο άρθρο στην εφημερίδα Le soir (https://plus.lesoir.be/294338/article/2020-04-14/carte-blanche-la-belgique-est-desendu-le-deuxieme-pays-le) επισημαίνεται ότι απ’ ό,τι φαίνεται υπάρχει συγκεκριμένο πρόβλημα στην πρόσβαση των ηλικιωμένων στις υγειονομικές υπηρεσίες.

Σε μια πρόσφατη εργασία αφιερωμένη στο τέλος της ζωής, ο Dr Gawande (https://www.amazon.fr/Nous-sommes-tous-mortels-Documents-ebook/dp/B015XOZETO/ref=sr_1_2?__mk_fr_FR=ÅMÅŽÕÑ&dchild=1&keywords= atul + gawande & qid = 1587386019 & sr = 8-2) επισήμανε ένα πρόβλημα που σχετίζεται με την δυνατότητα ευθανασίας· το γεγονός ότι οι χώρες στις οποίες έχει νομιμοποιηθεί τείνουν να έχουν λιγότερο αναπτυγμένα συστήματα ευγηρίας, η ευθανασία σ΄ αυτές φαίνεται να είναι «λύση» καλύτερη από την ακριβή περίθαλψη ή συστήματα που βελτιώνουν τη ζωή των εξαρτημένων ηλικιωμένων, και που είναι πολύ δύσκολο να δημιουργηθούν. Μπορούμε να αναρωτηθούμε σε ποιο βαθμό αυτό που βλέπουμε στο Βέλγιο κατά τη διάρκεια της κρίσης covid δείχνει αυτό το πρόβλημα: η νομική κατοχύρωση της ευθανασίας έχει συνέπειες που δεν περιορίζονται στα ενδιαφερόμενα άτομα αλλά επηρεάζουν ολόκληρο τον πληθυσμό, αφού όλοι θα αντιμετωπίσουμε μια μέρα θάνατο, ασθένεια και πόνο. Αυτές οι συνέπειες είναι η ελαχιστοποίηση των εναλλακτικών λύσεων έναντι της ευθανασίας και μια υποτίμηση της ζωής των ηλικιωμένων.

Μπορεί αυτή η υγειονομική κρίση να αναζωογονήσει τη συζήτηση για τη νομιμοποίηση της ευθανασίας στη Γαλλία;

Alexandre Delaigue: Θα δείξει, σε κάθε περίπτωση, ότι για πολλούς, η ζωή των ανθρώπων δεν έχει και πολύ αξία μετά τα 80. Πόσες φορές έχουμε ακούσει “αυτή η αρρώστια δεν είναι σοβαρή, χτυπάει μόνο τους ηλικιωμένους”; Σε ποιο βαθμό η έλλειψη ανησυχίας στην αρχή της κρίσης οφείλεται σε αυτήν την ιδέα, σύμφωνα με την οποία ο θάνατος των ηλικιωμένων, ουσιαστικά, δεν είναι κάτι το σοβαρό; Υπάρχει μόνο μια (κατανοητή) επιθυμία να επιτρέψουμε σε όσους υποφέρουν να τερματίσουν τη ζωή τους, ή ένα ευρύτερο κοινωνικό σχέδιο στο οποίο μετά από μια συγκεκριμένη στιγμή, έχουμε ζήσει αρκετά; Πώς θα εξελιχθεί η σχέση μας με το θάνατο;

Ποια οικονομικά και πολιτικά μέσα πρέπει να ενεργοποιηθούν για να βγούμε από μια κοινωνική πραγματικότητα, όπου θυσιάζεται η αξιοπρέπεια των ηλικιωμένων μας;

Alexandre Delaigue: Ένα από τα κύρια προβλήματα προέρχεται από το γεγονός ότι βλέπουμε το γήρας μόνο από ιατρική άποψη, μια σειρά σωματικών δυσλειτουργιών που πρέπει να διορθωθούν, μια ιατρική περίθαλψη ώστε να παραταθεί η ζωή των ανθρώπων, ακόμα κι αν αυτή στοιχίζει οικονομικά. Αυτή η προοπτική, που δίνει προτεραιότητα στην επιβίωση, οδηγεί σε γηροκομεία που είναι δομημένα μάλλον με τη λογική νοσοκομείου, παρά με μια λογική βελτίωσης της ποιότητας ζωής των ενδιαφερομένων. Και μια πολύ αυστηρή νομοθετική ρύθμιση του τομέα που δημιουργεί de facto μονοπώλια, αυξάνοντας την τιμή και περιορίζοντας την ποικιλία της προσφοράς. Είναι αδύνατο σε έναν επιχειρηματία σήμερα να δημιουργήσει μιας άλλης μορφής χώρο για τους ηλικιωμένους, να πειραματιστεί, να προσφέρει εναλλακτικές λύσεις στην υπάρχουσα. Το αποτέλεσμα είναι ένα σύστημα του οποίου τα όρια τα ζούμε. Είναι τραγικό ότι η μόνη εναλλακτική λύση που προσφέρουμε στην υπάρχουσα είναι αποκλειστικά να βάζουμε τέρμα στη ζωή τους.

 

*Καθηγητής οικονομίας στο Πανεπιστήμιο της Λιλ

https://plus.lesoir.be/294338/article/2020-04-14/carte-blanche-la-belgique-est-desormais-le-deuxieme-pays-le-plus-affecte-par-le

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

nv-author-image

Θεόφιλος Παπαδόπουλος