Το Ρωμαίικο > Κοινοτισμός > Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ* / Ἰωάννου Ν. Θεοδωρακόπουλου

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ* / Ἰωάννου Ν. Θεοδωρακόπουλου

(…..) Εἶ­ναι γε­γο­νὸς ὅ­τι καὶ στὴν ἱ­στο­ρί­α τῆς τέ­χνης ἡ πα­ρά­δο­ση ἀ­σκεῖ με­γά­λη ἐ­πί­δρα­ση, ἔ­τσι ὥ­στε τὸ με­τα­γε­νέ­στε­ρο νὰ δέ­χε­ται τὴν ἀν­τα­νά­κλα­ση τοῦ προ­γε­νε­στέ­ρου. Τοῦ­το εὐ­νο­εῖ τὴν ἄ­πο­ψη με­ρι­κῶν ὅ­τι ἡ κα­λλι­τε­χνι­κὴ ἱ­κα­νό­της τοῦ ἀν­θρώ­που μέ­σα στὴ μα­κρὰ πο­ρεί­α τῆς ἱ­στο­ρί­ας κι­νεῖ­ται ἀ­πὸ τὸ κα­τώ­τε­ρο στὸ ἀ­νώ­τε­ρο φα­νέ­ρω­μα, ἀ­πὸ τὴν ἀ­τε­λή στὴν τέ­λεια ἐμ­φά­νι­σή της. Ἡ εὐ­θύ­γραμ­μη ὅ­μως αὐ­τὴ ἀν­τί­λη­ψη πε­ρὶ τῆς πο­ρεί­ας τῆς ἱ­στο­ρί­ας τῆς τέ­χνης δὲν ἐ­πι­βε­βαι­ώ­νε­ται ἀ­πὸ τὰ πράγ­μα­τα, ὅ­ση δύ­να­μη καὶ ἂν ἀ­πο­δώ­σου­με στὴν πα­ρά­δο­ση. Ἂν συγ­κρί­νω­με τὴ δύ­να­μη ποὺ ἔ­χει ἡ πα­ρά­δο­ση μὲ τὴ δύ­να­μη ποὺ πα­ρου­σιά­ζει ἡ φύ­ση, θὰ φα­νῆ ἡ πρώ­τη πο­λὺ πε­νι­χρή, ἐ­νῷ ἡ φύ­ση βλέ­πο­με ὅ­τι προι­κί­ζει τὸν ἄν­θρω­πο μὲ καλ­λι­τε­χνι­κὰ χα­ρί­σμα­τα, ποὺ δια­σποῦν τὰ ὅ­ρια τῆς ἱ­στο­ρι­κῆς πα­ρα­δό­σε­ως. Μὲ τὰ χα­ρί­σμα­τα αὐ­τὰ ὁ καλ­λι­τέ­χνης εἶ­ναι πάν­το­τε πο­λὺ κον­τὰ στὴ φύ­ση καὶ μὲ αὐ­τὰ εἶ­ναι ποὺ ἀ­παι­τεῖ ἀ­πὸ τὴ φύ­ση νὰ τοῦ πα­ρου­σιά­ση τὸ μυ­στι­κό τῆς ὁ­ρα­τό­τη­τός της, τοῦ ὁ­ρα­τοῦ φα­νε­ρώ­μα­τός της. Ἐ­δῶ ἀ­κρι­βῶς ὀ­φεί­λε­ται καὶ τὸ γε­γο­νὸς ὅ­τι ἡ καλ­λι­τε­χνι­κὴ ἐρ­γα­σί­α μέ­νει πάν­το­τε ἀ­πο­σπα­σμα­τι­κή. Μὲ ἄλ­λα λό­για ἡ καλ­λι­τε­χνι­κὴ δη­μι­ουρ­γί­α πα­ρου­σι­ά­ζε­ται ὡς μί­α προ­σπά­θεια νὰ εἰ­σχω­ρή­ση ὁ καλ­λι­τέ­χνης στὴ σφαί­ρα τοῦ ὁ­ρα­τοῦ. Εἶ­ναι, τῆς ὁ­ρα­τό­τη­τας, καὶ τὸ ὁ­ρα­τὸ τοῦ­το. Εἶ­ναι νὰ τὸ ἀ­φο­μοι­ώ­ση πλα­στι­κὰ μὲ τὴ συ­νεί­δη­σή του. Ἀν­τί­θε­τα, ἂν ἀ­κο­λου­θή­σω­με τὴν ἰ­δέ­α ὅ­τι ἡ τέ­χνη πα­ρου­σιά­ζει εὐ­θύ­γραμ­μη πρό­ο­δο μέ­σα στὴν ἱ­στο­ρί­α, τό­τε κα­τα­λή­γο­με σὲ πα­ρα­νο­ή­σεις τῆς ἱ­στο­ρι­κῆς δη­μι­ουρ­γί­ας. Ἔ­τσι θὰ μπο­ροῦ­σε κα­νεὶς νὰ εἰ­πῆ μὲ πα­ρά­δο­ξο τρό­πο, ὅ­τι ἡ ἀ­πο­στο­λὴ τῆς τέ­χνης, ἂν εἶ­ναι δυ­να­τὸν νὰ γί­νη λό­γος γι᾿ αὐ­τήν, εἶ­ναι πάν­το­τε ἡ ἴ­δια, στὸ σύ­νο­λό της ἄ­λυ­τη καὶ ἀ­κα­τόρ­θω­τη καὶ θὰ εἶ­ναι πάν­τα ἄ­λυ­τη, ἐ­φ᾿ ὅ­σον τοῦ­το ἐ­ξαρ­τᾶ­ται ἀ­πὸ τὸν ἄν­θρω­πο.

* ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ‘ΑΝΘΟΛΟΓΗΜΑΤΑ’, ΟΕΔΒ, 1979

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

nv-author-image

Θεόφιλος Παπαδόπουλος