Μετά τις απειλές που εξέφρασε σε βάρος της Ελλάδος και των Ελλήνων πολιτικών, ο Τούρκος ΥΠΕΞ Φιντάν, νομίζω ότι “Ήγγικεν η ώρα, ω Έλληνες” (έφθασε η ώρα, Έλληνες) της ιστορικής εθνεγερτήριας φράσης, που κυριάρχησε λίγο πριν και κατά τον πρώτο χρόνο στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, τόσο στους λόγους των μυημένων Φιλικών, όσο και από τους οπλαρχηγούς στη συστράτευση αγωνιστών, σ΄ όλη την ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα και από την Μολδοβλαχία και την Ιωνία μέχρι και την Κύπρο.
Σύγκληση υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών και λήψη ομόφωνη απόφασης για άμεση επέκταση των Χωρικών μας Υδάτων στα 12 ν.μ. και οριοθέτηση ΑΟΖ με Κύπρο.
Με τις δύο αυτές ενέργειες πηγαίνει στον κάλαθο των αχρήστων και στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας η αναθεωρητική νεοοθωμανική επεκτατική στρατηγική της Τουρκίας σε Βάρος της Ελλάδος και της Κύπρου με τις “Γαλάζιες Πατρίδες” και το παράνομο και αντίθετο με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας Τουρκολυβικό Μνημόνιο, διότι με την:
α. Εφαρμογή του κυριαρχικού μας δικαιώματος που απορρέει από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και επέκταση των Χωρικών μας υδάτων (ΧΥ) από 6 στα 12 ν.μ.:
(1) Λύνεται αυτομάτως και το πρόβλημα ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδας, το οποίοι όλες οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις της Ελλάδος αναφέρουν ως το μοναδικό πρόβλημα με την Τουρκία, διότι δημιουργείται μόνο μια μικρή περιοχή Διεθνών Υδάτων, για καθορισμό ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδας, ανατολικά της Θάσου – Λήμνου -Λέσβου-Χίου, όπως φαίνεται στο Χάρτη με 12 ν.μ. ΧΥ. Η συνολική επιφάνεια αυτής της περιοχής είναι σχετικά μικρή, με αντίστοιχη μικρή επίδραση στον καθορισμό ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδας Ελλάδας και Τουρκίας και θαλασσίων πάρκων. Για το λόγο αυτό η Τουρκία με το ψήφισμα της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, τον Ιούνιο του 1995, εξουσιοδοτεί το τουρκικό κράτος, να κηρύξει πόλεμο εναντίον της Ελλάδας, και απειλεί με casus belli (αιτία πολέμου), αν ασκήσουμε το αναφαίρετο δικαίωμά μας, για επέκταση των ΧΥ στα 12 νμ, που απορρέει από το Διεθνές δίκαιο της θάλασσας.
(2) Με (ΧΥ) 12 ν.μ. σε Γαύδο, Κρήτη Κάσο Κάρπαθο Ρόδο και Καστελόριζο, δεν υπάρχουν αντικείμενες ακτές μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, όπως ρητά καθορίζεται στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και τη γεωγραφική αρχή της οριοθέτησης, τα άρθρα 74 (ΑΟΖ) και 83 (Υφαλοκρηπίδα) που προβλέπουν διαπραγματεύσεις αποκλειστικά μεταξύ κρατών με αντικείμενες και το Τουρκο-Λιβυκό Μνημόνιο οριοθέτησης θαλασσίων περιοχών ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδας πηγαίνει στον κάλαθο των Αχρήστων.
(3) Ειρήσθω εν παρόδω, ως σπουδαστής στη ΣΕΘΑ το 2001, κατά την επίσκεψη της Σχολής στη Βουλή και την ενημέρωση των σπουδαστών από την Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας, ρώτησα την επιτροπή, αν και πότε θα εφαρμόσουμε το κυριαρχικό μας δικαίωμα, για επέκταση των χωρικών μας υδάτων και η απάντηση που πήρα: ήταν “όταν κρίνει σκόπιμο η χώρα”. Πέρασαν έκτοτε 24 χρόνια και η χώρα δεν έκρινε σκόπιμη την επέκταση των κυριαρχικών δικαιωμάτων. Νομίζω Ήγγικεν η ώρα, ω Έλληνες έφθασε η ώρα, Έλληνες) μία ιστορική εθνεγερτήρια φράση που κυριαρχούσε λίγο πριν και κατά τον πρώτο χρόνο στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 τόσο στους λόγους των μυημένων Φιλικών, όσο και από τους οπλαρχηγούς στη συστράτευση αγωνιστών, σ΄ όλη την ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα και από την Μολδοβλαχία και την Ιωνία μέχρι και την Κύπρο.
α. Η κοινή ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου αποτελεί κρίσιμο γεωπολιτικό και νομικό ζήτημα στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS 1982) και επηρεάζει θεμελιωδώς, αφενός μεν το σύνολο της αρχιτεκτονικής ασφαλείας της Ανατολικής Μεσογείου και αφετέρου δε την ενιαία και αδιάσπαστη χωρική συνέχεια ολόκληρου του Ελληνισμού. Η εκκρεμότητα της οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου δεν αποτελεί μόνο ενα νομικό ή διμερές θέμα, αλλά αποτελεί το σημαντικότερο θέμα πολυεπίπεδων διαστάσεων που αλληλεπιδρούν. Οι σημαντικότερες εκ των οποίων είναι:
-Η εφαρμογή του διεθνούς δικαίου ως πλαισίου αναφοράς.
-Η ευρύτερη γεωπολιτική ασφάλειας.
– Η ενεργειακή αρχιτεκτονική.
– Η ευρωπαϊκή συνέχεια.
β. Η μη ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών στο θέμα της ΑΟΖ δημιουργεί λειτουργικά κενά στο σύστημα ασφάλειας της Ανατολικής Μεσογείου, το βιώνουμε σήμερα, με την αποδυνάμωση της συνεκτικότητας των Ελληνικών και Κυπριακών θέσεων σε διεθνές επίπεδο, ενώ ταυτόχρονα επιτρέπει στην Τουρκία να παρανομεί ανεμπόδιστα, επιβάλλοντας τετελεσμένα γεγονότα στο πεδίο, εκμεταλλευόμενοι την “ομίχλη του θεσμικού ελλείματος” που προκαλείται, από τη μη εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου από πλευράς Ελλάδος και Κύπρου.
- Όσον αφορά τις τουρκικές απειλές και το casus belli (αιτία πολέμου), το οποίο
αντίκειται στις αρχές του ΟΗΕ, το Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και το Ευρωπαϊκό κεκτημένο και Δίκαιο:
α. Να θέσουμε την ΕΕ προ των ευθυνών της, με την επίκληση του Άρθρου 42.7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, στο οποίο ορίζεται σαφώς και λεπτομερώς , η ρήτρα αμοιβαίας άμυνας σύμφωνα με την οποία εάν ένα κράτος μέλος πέσει θύμα ένοπλης επίθεσης, οι άλλες χώρες της ΕΕ έχουν «υποχρέωση να το βοηθήσουν και να το συνδράμουν με όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους», διότι, πρώτον τα ΧΥ και η ΑΟΖ Ελλάδος Κύπρου είναι και της ΕΕ και όχι μόνο να βοηθά και να συνδράμει την Ουκρανία με όλα τα διαθέσιμα μέσα (κυρώσεις στη Ρωσία ουκ Έστιν αριθμός, τεράστια οικονομική και στρατιωτική βοήθεια κ.λ.π.) Αλλά και την Ελλάδα που είναι μέλος της ΕΕ, που δεν είναι η Ουκρανία και δεύτερον το casus belli (αιτία πολέμου), αντίκειται στις αρχές του ΟΗΕ, το Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και το Ευρωπαϊκό κεκτημένο και Δίκαιο.
β. Επίκληση του άρθρου 2 της Ελληνογαλλικής αμυντικής συμφωνίας, η οποία υπογράφηκε στις 28 Σεπτεμβρίου του 2021 μεταξύ των δύο χωρών και ψηφίστηκε ως νόμος στη Βουλή των Ελλήνων, το οποίο
περιλαμβάνει ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής, για άμεση στρατιωτική συνδρομή της Γαλλίας προς την Ελλάδα και αντιστρόφως, σε περίπτωση που ένα από τα δύο κράτη χρειαστεί να αποκρούσει κάποια κίνηση επιθετικότητας από τρίτη χώρα, ακόμη και αν η χώρα αυτή ευρίσκεσαι στην ίδια συμμαχία. Περίπτωση Τουρκίας με την Ελλάδα και τη Γαλλία που βρίσκονται στην ίδια συμμαχία το ΝΑΤΟ.
γ. Οι Συνθήκες και οι Συμφωνίες συνάπτονται για να τηρούνται και όχι για το θεαθήναι. «pacta sunt servanda» (οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται) είχε πει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στον Τσιπρα για το μνημόνιο. Ήλθε η ώρα να επιστρέψουμε και εμείς τη φράση αυτή στην ΕΕ και τη Γερμανία που πρωτοστατεί στην υπεράσπιση της Ουκρανίας.
δ. Αναβάθμιση της Στρατηγικής Συνεργασίας με το Ισραήλ σε Στρατιωτική αμυντική συνεργασία επί τη βάση των αρχών των συμμαχιών, Ο Εχθρός του Εχθρού μου είναι Φίλος μου και ο φίλος του εχθρού μου εχθρός μου» (αγγλικά: Enemy Of My Enemy Is My Friend and Friend of Enemy is my Enemy), όπου ο κοινός εχθρός Ελλάδος- Ισραήλ είναι ο Ερντογάν και η Τουρκία του Ερντογάν και τη ρήση του Βρετανού πρωθυπουργού Χένρι Πάλμερστον, ότι «Τα έθνη δεν έχουν μόνιμους εχθρούς και φίλους αλλά μόνιμα συμφέροντα» (περίπτωση Ελλάδος Ισραήλ στην Αν Μεσόγειο), που υποδηλώνουν, ότι δύο μέρη μπορούν και πρέπει να συνεργαστούν ενάντια σε έναν κοινό εχθρό και αποτελούν το αλφαβητάρι στο άναρχο διεθνές σύστημα για τη σύναψη συμμαχιών για την υπεράσπιση των εθνικών τους συμφερόντων και την επίτευξη των εθνικών τους στόχων.
- «Πόλεμος ένδοξος, ειρήνης αισχράς αιρετώτερος» που σημαίνει «Ο ένδοξος πόλεμος είναι προτιμότερος από την ντροπιαστική ειρήνη». (Δημοσθένης Αρχαίος Αθηναίος ρήτορας 384-322 π.Χ.)
- Θέλει αρετή και τόλμη η Ελευθερία (Ι Κάλβος)
α. Η Αρετή, προϋποθέτει να είσαι Υπεύθυνος, να αναλαμβάνεις την ευθύνη για όλα όσα σου αναλογούν ή και περισσότερα.
β. Η Τόλμη, σημαίνει ότι ξεπερνάς τους φόβους σου, την ηττοπάθεια σου , ανεξάρτητα αν οι αριθμοί και οι προβλέψεις σε δείχνουν χαμένο από χέρι. Αυτό σου δίνει την δύναμη, να δρας , να επαναστατείς και να μην συμβιβάζεσαι.
γ. Ελευθερία , σημαίνει ότι απαγκιστρώνεσαι από κάθε τι, που φοβάσαι, τις ιδεοληψίες σου και ιδεολογικές στρεβλώσεις και αγκυλώσεις, που νιώθεις εξαρτημένος, που πιστεύεις ότι χωρίς αυτά δεν μπορείς να συνεχίσεις. Τότε μπορείς να λες ότι είσαι Ελεύθερος.
https://www.facebook.com/100023676432379/posts/1940889986710197/?rdid=VZQQkZMBiVEpGez9#
