* ΝΙΚΗ | ας εκτεθώμεν…

~ Πριν αρχίσεις να βαράς, άκου…

η απαραίτητη εξήγηση από την αφεντιά μας, για να μην υπάρξει παρεξήγηση:

Για να μην κρύβομαι πίσω από το δάκτυλό μου.

Σε πολιτική συγκέντρωση δεν έχω πάει ποτέ.

Ούτε πρόκειται.

Ό,τι σύνθημα έχω φωνάξει,

όσο ξύλο έχω φάει,

όποιο (ληγμένο) χημικό κι αν έχω καταπιεί…

Τα έχω υποστεί για τη Βόρειο Ήπειρο,

την Κύπρο

και την Μακεδονία μας.

Οι άνθρωποι της ΝΙΚΗΣ με πλησίασαν επανειλημμένα, όχι όμως με απαίτηση ή με οποιουδήποτε είδους υποσχέσεις.

Αλλά με αξιοπρέπεια αξιοπρόσεκτη, ειδικά αν συνυπολογίσει κανείς σε ποια νερά τολμούν να κολυμπήσουν.

Οφείλω, παρ΄όλα αυτά τα ρομαντικά να ομολογήσω πως στα μάτια μου φαινόταν ως μια ακόμα Πατριωτική-Χριστιανική κίνηση, που με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγηθεί αργά ή γρήγορα σε αυτοκτονία, όπως κι όλες οι αντίστοιχες που έχουν γίνει κατά καιρούς…

Εντούτοις, ντράπηκα κάποια στιγμή τις τόσες προσκλήσεις από γνωστούς μου Ανθρώπους (με κεφαλαίο), που “έμπλεξαν” με αυτήν την θεό-τρελη κίνηση.

Και πήγα.

Καθυστερημένος, όπως πάντα.

Με την αθλητική μου αμφίεση, όπως πάντα.

Στο Caravel.

Στην τελευταία θέση, πίσω πίσω.

Μίλησαν 7 άνθρωποι κι ακόμα ένας.

Κανείς τους ως επαγγελματίας πολιτικός.

Κανείς τους απ΄αυτούς που τάζουν λαγούς και -πολύ συχνά στους Χριστιανικούς κύκλους- πετραχήλια.

Όλοι τους μίλησαν για Χριστό και Ελλάδα.

Αλλά αυτά τα έχουμε ξανακούσει, θα πεις.

Κι εγώ έτσι σκέφτηκα.

Ένιωσα όμως μια σπίθα.

Και αυτό θέλω να σου μεταφέρω με αυτήν – το ξέρω – την προκλητική ανάρτηση.

(Κι ας εκτίθεμαι επωνύμως. Δεν είναι πρώτη φορά άλλωστε…)

Πήραν όλοι τους, και οι 7, ευλογία και άδεια από τους Πνευματικούς τους να αναμιχθούν (αυτό δεν το΄χεις ξανακούσει).

Ένας από τους 7 είναι και πνευματικός μου αδερφός, αλλά κι αυτό από μόνο του δεν λέει τίποτα.

Τους άκουσα προσεκτικά, παρότι απροσδόκητα έβλεπα και χαιρετούσα γνωστές φυσιογνωμίες, δεξιά κι αριστερά.

Δεν έταξαν τίποτα και σε κανέναν.

Βόλεμα, ρουσφέτι, διορισμό παιδιών, εγγονών, κουνιάδων και μπατζανάκηδων, γνωστών & φίλων, δωρεάν ανάθεση, ευνοϊκή μεταχείριση, μισθό και δεν ξέρω και γω τι άλλο τάζουν οι επαγγελματίες πολιτικοί.

Δεν έχουν αρχηγό.

Είναι, λέει, όλοι τους ίσοι.

Στην αρχή και στο τέλος μίλησε ο Δάσκαλος, ο Δημήτρης ο Νατσιός.

Δεν είναι αρχηγός τους, είναι ο μπροστάρης τους.

Δεν είχε σχέση με ό,τι έχεις ακούσει μέχρι σήμερα από εκκολαπτόμενων πολιτικών στόμα.

Παρόλα αυτά, ο δισταγμός μέσα μου ακόμα εμφανής και κυρίαρχος.

“Και τι να κάνει ένας Δάσκαλος και κάποιοι ακόμα “ονειροπαρμένοι” στις εκλογές;”

Και ήρθε και μου απάντησε ο Δάσκαλος.

Αυτολεξεί:

“Τούτος ο τόπος ζει και βαδίζει στην Ιστορία με θαύματα.

Μιλάμε για το θαύμα του ΄21.

Με το ΝΑΤΟ εκείνης της εποχής τα βάλαμε, μια χούφτα Έλληνες, και τους νικήσαμε. Γιατί; Μας το είπε ο Κολοκοτρώνης:

“Ο κόσμος μας έλεγε τρελούς. Εμείς αν δεν είμεθα τρελοί, δεν θα κάναμε την Επανάσταση…”

Έλεγε ο Άγιος Παϊσιος:

“Για να προοδεύσεις θέλεις μια παλαβή φλέβα!”

Αυτήν την “παλαβή φλέβα” που λέει ο Άγιος, την τρέλα την Κολοκοτρωνέϊκη έχουμε κι εμείς…

Μπορεί να φαίνεται αδύνατο αυτό που προσπαθούμε.

Αλλά τα αδύνατα παρά τοις ανθρώποις, ο Ουρανός τα καταφέρνει.

Με πίστη στον Χριστό, με φιλοπατρία και διαφυλάσσοντας την ακεραιότητά μας,

είμαστε σίγουροι ότι θα προχωρήσουμε.

Και θα νικήσει η ΝΙΚΗ…

Δοξάζω τον Θεό που έγινα Δάσκαλος.

Και κάποτε ο Πνευματικός μου μού είπε…”

και συνέχισε κι αυτός και οι υπόλοιποι…

Δεν ξέρω τι θα΄θελες ν΄ακούσεις εσύ,

αλλά εμένα, αδερφέ, αυτός ο λόγος, στο λέω ξεκάθαρα, μου κάνει…

Έρχομαι όμως, στην κυριότερη ανησυχία που με έκανε πρωτόγνωρα να εκτεθώ δημόσια στην αγάπη σας:

Δεν βλέπω “ειδήσεις”, το ξέρεις.

————– Ούτε και με νοιάζουν, όσο συνεχίζουν να τις παρουσιάζουν έτσι, ώστε το μόνο που βγαίνει είναι, όχι να ενημερώνουν τον κοσμάκη, αλλά να τον τρομοκρατούν.

Ό,τι σημαντικό είναι να το μάθουμε, θα το μάθουμε.

[Τα πιο σημαντικά, άλλωστε, τα μαθαίνω από τα παιδιά μου στο σχολείο, την ώρα της παράταξης πριν την Γυμναστική:

“Κύριε, τα μάθατε;”]

Οι πάντες λοιπόν, εδώ και καιρό μιλούν για εκλογές.

Τον Σεπτέμβρη;

Αργότερα μέσα στο Φθινόπωρο;

Τον Χειμώνα;

Την Άνοιξη τέλος τέλος;

Και σε ρωτώ:

Αν μας λέγανε αύριο πως ψηφίζουμε.

Που θα ρίχναμε αυτήν την μοναδική πάντα και καθοριστική, όπως θέλουμε να πιστεύουμε, για τον τόπο ψήφο μας, αλλά και τη ρημάδα την Συνείδησή μας;

Σε αυτούς που σήμερα (λένε πως) κυβερνούν;

Στους προηγούμενους;

Στους πιο πριν από τους προηγούμενους;

Σε ποιους;

Για να μην κάτσουμε να αραδιάσουμε τι έκαναν όλοι αυτοί για την Ελλάδα και σε ποια θέση τοποθέτησαν (ή ξεκρέμασαν) τον Χριστό που εμείς βάζουμε πάνω απ΄όλους και όλα…

Κι αναγκάστηκε κόσμος κατά καιρούς, για να υπάρξει μια αλλιώτικη τελοσπάντων φωνή απ΄αυτές που κυριαρχούν μέσα στη Βουλή, να ψηφίζει πάνω στην απόγνωσή του, ακόμα και Λεβέντη (χωρίς να έχω κάτι με τον άνθρωπο), ως ό,τι πιο κοντινό στα θέλω και στα πιστεύω ένος Έλληνα Ορθόδοξου Χριστιανού…

Ας με παρεξηγήσει όποιος δεν συμφωνεί ή δεν ψάχνει χίμαιρες του τύπου “‘Ο,τι και να κάνουμε, πάλι οι ίδιοι θα βγουν”.

Ας με κακοχαρακτηρίσει όποιος θέλει.

εγώ προτιμώ να είμαι με τους (θεό)τρελους.

Προτιμώ να είμαι με την “παλαβή φλέβα”.

M΄αυτούς που δεν θα τους διαφημίσει κανένα κανάλι, καμιά εφημερίδα, κανένα site.

Δεν έχω κανένα άλλο κέρδος,

από το να δω επιτέλους την Πατρίδα μου περήφανη, όπως της αξίζει.

Έστω και με έναν πραγματικό Έλληνα και αγωνιζόμενο Χριστιανό στα έδρανά της.

Και αν με βγάλει ο δρόμος μου,

θα βάλω τα αθλητικά μου

και θα πάω ξανά να τους ακούσω.

‘Ετσι, για να μπορώ να τους κρίνω

και να τους κράξω, αν χρειαστεί..

Αν θέλεις, έλα.

Κι ας χάσεις τις “ειδήσεις”.

Τις ίδιες, πάνω κάτω, θα ξεστομίσουν και τις επόμενες μέρες.

Κι αν όλα αυτά που ξενύχτησα για να τα γράψω στην αγάπη σας, διαπιστώσετε πως είναι ψέμματα…

Τότε ρίξτε τους “μαύρο”, όπως και σε όλους τους υπόλοιπους Μαυρογυαλούρους.

Και σβήστε τα όλα όπως τα διάβασατε.

Και θα τα σβήσω κι εγώ.

Μέχρι τότε, αφήστε με να τα πιστεύω,

να τα προσδοκώ και να τα ονειρεύομαι.

Χαίρετε!

Καλή Ανάσταση στην Πατρίδα μας!

Και στις ψυχές μας…

Με πόνο και αγάπη

(κλεμμένο, ξέρεις από που…)

Σταύρος Β. Γουναρίδης

~ aντί ΥΓ:

Λίγα μόνο λεπτά αφού ανέβηκε, ένα μνμ που αξίζει να πάρουμε υπόψιν μας, ίσως πιο ζεστά από όλο το κατεβατό που προηγήθηκε:

” Συμφωνούμε απόλυτα!

Το λέγαμε πριν λίγο με τον Α…

Διαβάζαμε ένα επίκαιρο, αν καταλαβαίνεις, κείμενο του Δάσκαλου, του Νατσιού, και σχολιάζαμε το πόσο σωστά τοποθετείται!!!

Και μετά είδαμε το δικό σου!!

Κι εμείς προς τα εκεί βλέπουμε ένα φως…

Και ο Άγιος Παΐσιος είχε πει να ψηφίζουμε Χριστιανούς…

Και αυτό προσπαθούμε να κάνουμε…

Κι ας μην ανήκουν σε μεγάλα κόμματα….

Ώστε να μην έχουμε το βάρος ότι συνεισφέραμε στην τραγωδία που γίνεται ενάντια στην πατρίδα μας…”

Α + Α

Σταύρος Γουναρίδης

Ετικέτες:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

nv-author-image

Θεόφιλος Παπαδόπουλος