Το Ρωμαίικο > Ορθοδοξία > Οι εκρήξεις στην ανθρώπινη Ιστορία / Παπαδόπουλος Θεόφιλος*

Οι εκρήξεις στην ανθρώπινη Ιστορία / Παπαδόπουλος Θεόφιλος*

Ο ελληνικός λαός πρέπει να καταλάβει ότι η Ευρώπη είναι επιφάνεια. Μια σαγηνευτική, πολύχρωμη, φωσφορίζουσα επιφάνεια. Εμείς είμαστε από άλλη ράτσα. Ας μην μπλέξουμε σε αξιολογήσεις, καλύτερη ή χειρότερη, απλώς διαφορετική.

Θα είδαμε κάποτε στην τηλεόραση, σε κάποιο ντοκυμαντέρ εκρήξεις ηφαιστείων, ιδίως εκείνων της Ινδονησίας που είναι τα πιο ενεργά, όπως το Κρακατόα. Πελώριες γλώσσες φωτιάς σ’ έναν δαιμονικό χορό τινάζονται ψηλά και γλείφουν τα ουράνια. Μ’ αυτό υποδηλώνεται ότι η πυρακτωμένη καρδιά της γης διαπερνά κατά καιρούς την επιφάνεια, για να μας θυμίζει ότι το Πυρ είναι η Αρχή του Παντός και όταν το θελήσει επιβάλλει την παρουσία του. Προκαλεί δέος η σκέψη ότι όλη αυτή η κρούστα της γης και η επιφάνειά της με τους Ωκεανούς και τις Ηπείρους και τα άλλα θαυμάσιά της «κάθονται» επάνω στη Φωτιά.

Έτσι είναι και ο Ελληνισμός. Δεν είναι επιφάνεια. Τρέφεται από τα έγκατα. Και αυτός κατά καιρούς σαν να παίρνει εντολή, τινάσσεται, διαπερνά την κρούστα και ως πυριφλεγής ρομφαία επιβάλλει τη θέλησή του. Για να μην υπάρξει παρεξήγηση: η θέληση αυτή είναι μόνο πνευματική. Υπηρετεί τους Μεγάλους Νόμους, όχι τις ευκαιριακές σκοπιμότητες. Ο Αισχύλος στην ελληνική Αρχαιότητα με τον Προμηθέα του ήταν μια τέτοια έκρηξη. Και αφού και αυτός δημιούργησε τις Τέχνες, ο Νους του που φωτίστηκε άρχισε να ερευνά το πώς και το πόθεν, τα αρχικά αίτια. Ο Πλάτων είναι μια άλλη έκρηξη. Ανακαλύπτει το Πνεύμα, θεσμοθετεί τους Νόμους του. Η ελληνική σκέψη είναι η πρώτη που ανακάλυψε την αλληλουχία της Φωτιάς με το Πνεύμα (ο Διαφωτισμός το ξέχασε αυτό, είδε τη φωτιά σαν μέσο για να βάλει μπρος την κίνηση, και έφτιαξε την ατμομηχανή…).

Και ο Χριστιανισμός υπήρξε μια άλλη έκρηξη, η συγκλονιστικότερη στην ανθρώπινη ιστορία. Ας μην ξενίσει εδώ η άποψη: ο Χριστιανισμός είναι ελληνικός, ακραιφνώς ελληνικός. Οι κάποιες ρίζες του, γενεαλογικές και προφητικές, αν δεν είναι εμβόλιμες, διατηρήθηκαν για να προσέλθει και ο εβραϊκός λαός στη νέα θρησκεία που ήταν μάλλον «όραμα νέας ζωής», για να μη μείνει εκτός, να μη νιώσει αποξενωμένος. Αυτό βέβαια δεν έγινε γιατί ο εβραίος δύσκολα απεξαρτάται απ’ την ύλη και τις εγκώσμιες επιδιώξεις του. Αλλά όλο το ιδεολογικό-ανθρωπιστικό υπόβαθρο του Χριστιανισμού αντανακλά την πλατωνική και τη στωική φιλοσοφία καθώς και την εναγώνια λαχτάρα του ανθρώπου της εκπληκτικής και καταλυτικής Ελληνιστικής εποχής για την Αλήθεια και το Υπερβατικό.

Άλλη μια έκρηξη είναι η Ορθοδοξία που έδωσε την κλείδα της ερμηνείας για το πώς ο άνθρωπος μπορεί να ενταχθεί στο Σχέδιο του Θεού. Τα περισσότερα παρέλκουν…

Αυτή είναι η δική μας διαδρομή. Δεν είμαστε κομψοί και χαριτωμένοι παγοδρόμοι που διαγράφουν χορευτικές φιγούρες στην επιφάνεια. Εμείς αρδεύουμε από τα σπλάχνα την πεμπτουσία του πυρός και τη διαχέουμε στο Στερέωμα.

Αν πάψουμε να το κάνουμε, αν σβήσουν οι κρατήρες, η κρούστα του Κόσμου θα παγώσει και η Ιστορία θα γίνει απολίθωμα!

 

*Δάσκαλος

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

nv-author-image

Θεόφιλος Παπαδόπουλος