Το Ρωμαίικο > Κοινοτισμός > Οι νέοι και ο ελεύθερος χρόνος τους / Ξυδιανού Δέσποινα*

Οι νέοι και ο ελεύθερος χρόνος τους / Ξυδιανού Δέσποινα*

Ο χρόνος είναι ένα μέγεθος, που την υπόστασή του δεν μπορούμε να αντιληφθούμε διαφορετικά, παρά μόνο με τα αποτελέσματά του. Έτσι λέμε ΄΄πέρασε τόσος χρόνος΄΄, ΄΄έχουμε τόσο χρόνο΄΄, κλπ., όχι γιατί έχουμε ένα συγκεκριμένο στοιχείο γι’ αυτόν, αλλά επειδή αντιλαμβανόμαστε την καταλυτική επίδρασή του πάνω στα πράγματα.

Τα αποτελέσματα του χρόνου είναι διαφορετικά. Προσφέρει λήθη, πράγμα απαραίτητο και λυτρωτικό για τον άνθρωπο, παρέχει τη δυνατότητα αντικειμενικής κρίσης των γεγονότων, αφού αφαιρεί το συναίσθημα, που αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα της αληθινής και αντικειμενικής κρίσης. Προσφέρει πείρα και γνώση γενικότερα. Φθείρει τα έργα του ανθρώπου, εκτός από τα πνευματικά. Επίσης, φθείρει την ανθρώπινη ύπαρξη και προσφέρει την υστεροφημία σαν ανταμοιβή για τον αγώνα του ανθρώπου. Η σχέση ανθρώπου-χρόνου είναι πάντα εχθρική. Ναι μεν προσφέρει πολλά, αλλά και στερεί άλλα τόσα. Φέρνει γηρατειά, μαρασμό, θάνατο.

Ο πιο πετυχημένος είναι ο παραλληλισμός του χρόνου με το χρήμα, γιατί η σημασία και των δύο εξαρτάται από την καλή ή την κακή χρήση του. Ο λόγος του Αποστόλου Παύλου ΄΄εξαγοραζόμενοι τον καιρόν΄΄ είναι ένας λόγος καίριος, που κρατά την επικαιρότητά του σ’ όλες τις εποχές. Ο άνθρωπος που σπαταλά ή παραμελεί το παρόν χάνει τη δυνατότητα ελέγχου του μέλλοντος.

Ο χρόνος είναι ένα ταμείο γνώσεων και εμπειριών. Εκμετάλλευση του χρόνου δε σημαίνει αναγκαία εργασία ασταμάτητη. Απαραίτητος είναι και ο ελεύθερος χρόνος, που φέρνει μια χαλάρωση στην ένταση και ένα σπάσιμο στη ρουτίνα. Ο ελεύθερος χρόνος πρέπει να αξιοποιείται κατάλληλα. Από εδώ προκύπτει η ανάγκη της ψυχαγωγίας.

Οι νέοι στην εποχή μας έχουν πραγματικά ελεύθερο χρόνο; Κατανοούν ουσιαστικά την έννοια και την ανάγκη της ψυχαγωγίας; Ή έχει γίνει και αυτή ένα πρόβλημα; Κυνηγούν σαν σύγχρονοι άνθρωποι χρόνο και ψυχαγωγία. Με τόσα τεχνικά μέσα, που θεωρητικά θα έπρεπε να ικανοποιούν αυτή την ανάγκη τους, ουσιαστικά δεν το καταφέρνουν και έτσι δεν αξιοποιούν τον ελεύθερο χρόνο τους και δεν ψυχαγωγούνται.

Όλα τα νέα παιδιά έχουν στα χέρια τους ένα κινητό τηλέφωνο τελευταίας τεχνολογίας. Αν και το κόστος απόκτησής του είναι δυσβάσταχτο για τον οικογενειακό προϋπολογισμό το θεωρούν απαραίτητο και αναγκαίο απόκτημα. ΄΄Σερφάρουν΄΄ αδιάκοπα στο διαδίκτυο σε διάφορους ιστότοπους, αμφιβόλου πολλές φορές προσφοράς πραγματικής ψυχαγωγίας και γνώσης. Χάνονται σε ατελείωτες συζητήσεις με αληθινούς ή διαδικτυακούς ΄΄φίλους΄΄.

Έτσι ΄΄φεύγουν΄΄ από την πραγματική ζωή. Αρνούνται τα προβλήματα, δεν τα παραδέχονται, προσπερνούν καταστάσεις και οι χαρακτήρες τους διαμορφώνονται έχοντας μια θέση αρνητική για τη ζωή. Όλη η αλήθεια της ζωής τους είναι ένα πληκτρολόγιο και μια οθόνη.    Η ήρεμη, ψυχολογική κατάσταση, που θα τους πρόσφερε η αληθινή ψυχαγωγία δεν υπάρχει. Το διάβασμα ενός βιβλίου, το θέατρο, ο κινηματογράφος δεν τους ικανοποιούν.

Οι περίπατοι, οι εκδρομές, οι κατασκηνώσεις, η συμμετοχή σε ομαδικές δραστηριότητες δεν τους είναι απαραίτητες. Βαριούνται, κουράζονται, ΄΄ξενερώνουν΄΄.    Γι’ αυτό πρέπει να παροτρύνουμε τους νέους μας να αξιοποιούν τον ελεύθερο χρόνο τους. Είτε τον σχολικό, είτε τον φοιτητικό, είτε τον εργασιακό.

Η πολιτεία οφείλει να διοργανώνει εκδηλώσεις εικαστικές, μουσικές κ.ά. σε κάθε περιοχή με θέματα που τους αφορούν και με είδωλα της εποχής τους, με χαμηλό οικονομικό κόστος για να μπορούν, τα νέα παιδιά, να λαμβάνουν μέρος, με όρεξη και διάθεση.

Από την άλλη μεριά, η Εκκλησία να είναι πιο ανοικτή  και ελαστική στις νεανικές συμπεριφορές. Έτσι, οι νέοι, τα «εκκλησιαστικά δρώμενα», όπως την πανήγυρη της ενοριακής εκκλησίας, την κυριακάτικη λειτουργία, τις εκδηλώσεις των ενοριακών κύκλων να μην τα βλέπουν σαν ανιαρά, ξεπερασμένα ή γεροντίστικα και εκτός της εποχής τους, γεγονότα αλλά να λαμβάνουν μέρος ενεργά σ’ αυτά και να αποκομίζουν θετικά οφέλη.

Εμείς, οι γονείς ας παροτρύνουμε τα παιδιά μας σε πολλές δραστηριότητες. Να τα παρακολουθούμε διακριτικά, προσεκτικά, χωρίς να τα ΄΄πνίγουμε΄΄ και με τρόπο να δείχνουμε το σωστό. Γιατί τα νέα παιδιά, έχοντας το επαναστατικό στοιχείο μέσα τους έντονο, αντιδρούν. Δεν πρέπει να λέμε «δεν βαριέσαι», θα μεγαλώσουν και θα μάθουν.

Οι νέοι μας είναι το ανθρώπινο δυναμικό μιας χώρας και θα πρέπει να τους βλέπουμε σαν μια μελλοντική επένδυση. Είναι το πιο ευαίσθητο κοινωνικό σύνολο αλλά και ένα χρυσό κεφάλαιο. Ας τους ακούσουμε και ας τους παροτρύνουμε!

*Θεολόγος-Πρεσβυτέρα

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

nv-author-image

Θεόφιλος Παπαδόπουλος