Το Ρωμαίικο > Παρατηρητήριο > Πέμπτη Φάλαγγα

Πέμπτη Φάλαγγα

Παπαδόπουλος Θεόφιλος, Δάσκαλος /

    Η Παγκοσμιοποίηση, από παλιά βέβαια, αλλά τα τελευταία χρόνια είναι για τα καλά ‘’μέσα στη χώρα, στην αρχή ως Δούρειος ίππος, τώρα ως Πέμπτη Φάλαγγα. Έχει συγκροτήσει παντού ένα γύρω ‘’γιάφκες’’ (όχι με την παλιά έννοια της κομμουνιστικής διείσδυσης, αλλά ως γιάφκα να εννοούμε κάθε συνωμοτικό καταφύγειο).

Και στην κάθε γιάφκα ανέθεσε συγκεκριμένη αποστολή: παράδειγμα, στην υπ’ αρίθμ. 1 γιάφκα τη διάβρωση της γλώσσας, ώστε να χάσει τις αντιστάσεις της και να γίνει κάποιο άλλο ιδίωμα, εύκολα μεταλλάξιμο και αφομοιώσιμο, στην υπ’ αρίθμ. 2 γιάφκα να μεθοδεύσει την ηθική αποσπονδύλωση της Παιδείας, στην υπ’ αρίθμ. 3 γιάφκα τον χλευασμό σε κάθε περίπτωση της θρησκείας και την υπονόμευση της δομής και του ρόλου της Εκκλησίας, στην υπ’ αρίθμ. 4 γιάφκα τον υλικό καταναλωτισμό μέσω της πιστωτικής κάρτας, στην υπ’ αρίθμ. 5 γιάφκα την «ψυχαγωγία» του σπαστικού χορού και της μουσικής των κρωγμών, στην υπ’ αρίθμ. 6 γιάφκα τη διάδοση των sex-comics, την έκδοση πληθώρας πορνοπεριοδικών, τη λειτουργία και την οργάνωση πορνογραφείων πολυτελείας, στην υπ’ αρίθμ. 7 γιάφκα τη δραστηριοποίηση περιθωριακών τύπων και κακεκτύπων, στην υπ’ αρίθμ. 8 γιάφκα τον εκτροχιασμένο φεμινισμό με απώτερο στόχο τη διάλυση της οικογένειας, στην υπ’ αρίθμ. 9 γιάφκα τη διακίνηση των ναρκωτικών και την δι’ αυτών ψυχολογική και ηθική εξουδένωση της νεολαίας, και λοιπά…και λοιπά…Δεν υπάρχει τομέας της κοινωνικής και πνευματικής ζωής που να έχει μείνει έξω από το στόχαστρο και να παρέμεινε αλώβητος.

Όλα αυτά προς έναν σκοπό τείνουν: τη διαμόρφωση μιας κοινωνίας χωρίς αξίες, χωρίς ρίζες, χωρίς σεμνότητα, χωρίς ήθος, χωρίς αίσθημα ευθύνης. Θα έπρεπε να υπάρχει κοιλασμός. Αυτό θα ήταν ευκταίο: οι κοινωνίες πρέπει να αμύνονται. Δυστυχώς, το γενικότερο κλίμα δεν είναι πρόσφορο για δραστικά μέτρα. Θα έπρεπε να μπορούσαμε να τραβήξουμε το αυτί μερικών ανεγκέφαλων «εκπαιδευτικών», να τραβήξουμε κάνα – δυο χαστούκια σε μερικούς ασχημονούντες καλλιτεχνίζοντες, να εξωπετάξουμε απ’ τη χώρα μας πάμπολλους μεταπράτες διαβρωτικών ιδεών, αρκετούς πρακτορίσκους ξένων συμφερόντων, χιλιάδες θαμώνες «κλειστών λεσχών», «εταιρειών» και «ιδρυμάτων» όπου εξυφαίνονται συνωμοσίες εναντίον παντός ελληνικού. Κάτι τέτοιο δεν μπορούμε να το κάνουμε. Οι έννοιες της δημοκρατίας, της ελευθεροτυπίας, της πολυφωνίας δεν το επιτρέπουν…Φυσικά διότι με την κατάλληλη προπαγάνδα έχουν επικρατήσει οι διαστρεβλωμένες ερμηνείες αυτών των εννοιών. Και έτσι μέσα στο παρεξηγημένο θεσμικό πλαίσιο της Δημοκρατίας αναπτύσσονται δυνάμεις που τελικά θα οδηγήσουν στην αυτοεξόντωση της Δημοκρατίας. Αλλά δεν μπορεί να παρέμβει κανείς γιατί θα παρεξηγηθεί. Και θα κάνει κακό στον εξυγιαντικό αγώνα.

Σήμερα τα μικρόβια έπεισαν τον κόσμο ότι και αυτά έχουν δικαίωμα να ζουν και να εκλύουν τις τοξίνες τους. Η παράκρουση της εποχής κάποτε θα περάσει ή θ’ αποδυναμωθεί. Επειδή τα αποτελέσματα αυτής της αλόγιστης απρονοησίας πάτησαν ήδη το πρόθυρο του θανάτου. Και το ένστικτο της ζωής θα εξεγερθεί. Αυτό οπωσδήποτε θα συμβεί, αλλά ως τότε υπομονή. Όχι όμως με σταυρωμένα τα χέρια. Η ενίσχυση του οργανισμού για να δώσει αυτός το τελικό χτύπημα, θα γίνει, όπως είπαμε, με την ενημέρωση του λαού και την καταγγελία των συνωμοτών.

Η ενημέρωση γίνεται σήμερα μόνο γύρω στα πολιτικά πράγματα (και επειδή είναι πολύπλευρη, υπερπολύπλευρη μάλιστα, καταντάει συσκότιση). Η πολιτικολογία στις εφημερίδες και ΜΜΕ είναι αφόρητη. Θα φέρει τον κόρο, και μετά τον κόρο ακολουθεί η αποστροφή. Αυτή η έξαρση της πολιτικολογίας είναι απόδειξη πνευματικής καχεξίας. Αλλά πρέπει να το καταλάβουμε ότι ουσία της ύπαρξής μας είναι η ταυτότητά μας. Αυτή είναι που κινδυνεύει. Πάμε να καταντήσουμε «ιθαγενείς». Αυτό, έτσι όπως είμαστε παγιδευμένοι στους αλλοτριωτικούς μηχανισμούς, δεν το έχουν κατανοήσει πολλοί. Σιγά σιγά όμως αρχίζουν να το κατανοούν όλο και περισσότεροι. Προς τα εκεί πρέπει να τείνει η ενημέρωση: ότι μας απειλούν κίνδυνοι, ότι αλλοιώνεται το κύτταρό μας. Και η προτροπή: να πιστέψουμε σε κάτι, να βρούμε την αυτοπεποίθησή μας, να αποκτήσουμε αυτογνωσία.

Και είναι αυτονόητο ότι αν δεν υπάρξει καταγγελία δεν μπορεί να επισημανθούν οι κίνδυνοι. Διότι οι κίνδυνοι είναι μεν αισθητοί, νιώθουμε ότι κάτι μας απειλεί, κάτι αλλάζει, αλλά δεν είναι ορατοί, ενεργούν ως Πέμπτη Φάλαγγα. Η διάβρωση είναι ύπουλη.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

nv-author-image

Θεόφιλος Παπαδόπουλος