Το Ρωμαίικο > Παιδεία > Πώς θα δικαιολογηθούμε στα παιδιά για τη σιωπή μας; / Γεώργιος Κοσ. Τασούδης*

Πώς θα δικαιολογηθούμε στα παιδιά για τη σιωπή μας; / Γεώργιος Κοσ. Τασούδης*

Ο Πρωθυπουργός της χώρας, κ. Αλέξης Τσίπρας, εκτός από πολιτικός ανήρ είναι και πατέρας. Με την εξής ιδιότητα αποφάσισε ότι, το συμφέρον των παιδιών του επιτάσσει αυτά να φοιτήσουν σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Δίχως να κρίνω το ηθικό της επιλογής –άλλωστε η πολιτική του σταδιοδρομία καταμαρτυρεί πολλά- ουδείς αρνείται το δικαίωμά του στην υπόψη επιλογή. Ο κ. Τσίπρας, ως πατέρας, φροντίζει το καλύτερο για τους απογόνους του. Ασχέτως αν ως πολιτικός ανήρ φέρει μεγίστη ευθύνη για την υποβάθμιση της ζωής των υπολοίπων ελληνοπαίδων.

Το μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης «Επαναστατικός Αγώνας» Νίκος Μαζιώτης και η σύντροφός του Πόλα Ρούπα, γονείς ενός παιδιού, σύμφωνα με τα λεγόμενά τους έκριναν «λογικό επακόλουθο τμήμα των χρημάτων (σημ.: των ένοπλων ληστειών τραπεζών) να πηγαίνουν για τις ανάγκες του παιδιού, στο οποίο η οργάνωση οφείλει να εξασφαλίζει μια όσο το δυνατόν πιο άνετη και χωρίς στερήσεις ζωή. Όσο για το ιδιωτικό σχολείο που πήγαινε το παιδί (…) θα πρέπει αυτό να εξηγηθεί με βάση ζητήματα ασφαλείας αλλά και ζητήματα που αφορούν την ιδιωτική ζωή του παιδιού». Ως γονείς, ασχέτως των ιδεολογικών τους πεποιθήσεων και της παραβατικής τους συμπεριφοράς, φρόντισαν με συγκεκριμένες επιλογές να εξασφαλίσουν ό,τι καλύτερο μπορούσαν για τη μόρφωση του παιδιού τους. Δικαίωμά τους.

Την ίδια λογική ως γνωστόν έχουν ασπαστεί και υιοθετήσει κι άλλες επιφανείς προσωπικότητες του δημοσίου και ιδιωτικού βίου, ασχέτως πολιτικών ή λοιπών πεποιθήσεων: «αυτά είναι για τους αφελείς, στα δικά τους παιδιά μία είναι η οδός: της λεγόμενης συντήρησης».

Και μετά, εξετάζοντας τις επιλογές του μέσου Έλληνα, είναι πράγματι να απορείς για το πώς οραματίζεται το μέλλον των δικών του παιδιών. Αν και οι Έλληνες ως γονείς φημίζονται για τη στοργικότητα και την προστατευτικότητά τους, παρόλα αυτά η νέα πραγματικότητα προβληματίζει ανησυχητικά. Έτσι:

Ανέχονται με τα χρήματά τους να ανακεφαλαιοποιούνται οι τράπεζες ώστε κατόπιν -συνεπικουρούμενες από τις πολιτικές επιλογές του κάθε κ. Τσίπρα και των ομοίων του- να υφαρπάζουν μέσω ηλεκτρονικών ή μη κατασχέσεων το βιος τους και κατ’ επέκταση των παιδιών του. Σιωπή…

Ανέχονται την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας της πατρίδας, η οποία υπολογίζεται σε 1 τρις €, ως εγγύηση αποπληρωμής κατασκευασμένων δανείων όχι μεγαλύτερων των 350 δις €, αφήνοντας ουσιαστικά τα παιδιά τους ανέστια και απάτριδα. Σιωπή…

Ανέχονται το ξεπούλημα των δημοσίων επιχειρήσεων στρατηγικής ή μη σημασίας καθώς και την υιοθέτηση απεχθέστατων όρων και εχθρικότατων συμπεριφορών όσον αφορά στην επιχειρηματικότητα καταδικάζοντας τους απογόνους τους να ζήσουν μια ζωή είλωτα. Σιωπή…

Ανέχονται την υποβάθμιση της δημόσιας παιδείας –η οποία ακόμη αντέχει χάριν των φιλότιμων προσπαθειών της πλειοψηφίας του διδακτικού προσωπικού- καταδικάζοντας τα παιδιά τους στην αδικία, την αμάθεια ή ημιμάθεια προκειμένου κάποια στιγμή να έρθουν οι απόγονοι των πολιτικών, επιχειρηματικών και λοιπών καθεστωτικών φωστήρων -απόφοιτοι των ιδιωτικών σχολειών στα οποία ουδεμία έκπτωση ή ολιγωρία ισχύει στις παρεχόμενες υπηρεσίες τους- να απαιτήσουν υποτέλεια στις πέντε παραπάνω λέξεις και δύο ιδέες που θα έχουν το θάρρος ή το θράσος –ως γόνοι των γονέων τους και κάτοχοι ουσιαστικής μόρφωσης- να εκφέρουν. Σιωπή…

Και η λίστα είναι μεγάλη, αλλά δυστυχώς η περιορισμένη χωροταξία ενός άρθρου δεν μας επιτρέπει να την εξαντλήσουμε. Όλα τα παραπάνω μας κάνουν να διερωτόμαστε αν είναι τόσο βαθιά η απόγνωση –γιατί θέλουμε να πιστέψουμε ότι, δεν πρόκειται για αδιαφορία- του πάλαι ποτέ περήφανου Έλληνα ώστε να αγνοεί ακόμη και το συμφέρον των παιδιών του. Ούτε αυτό πλέον θέλει/μπορεί να διαφυλάξει και να διεκδικήσει; Εκτός κι αν αισθάνεται ότι, η συγκεκριμένη κατάσταση ούτε τον άγγιξε ούτε πρόκειται να τον αγγίξει. Ότι θα την περάσει στο απυρόβλητο, οπότε πλανάται πλάνην οικτράν.

Με καλή πίστη θα το αποδώσουμε στο πρώτο, αλλά και στο γενικότερο μούδιασμα στο οποίο εξακολουθεί να βρίσκεται, ελπίζοντας αυτό να μη διαιωνιστεί. Γιατί όλη αυτή η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά ουδεμία σχέση έχει ούτε φυσικά αρμόζει στη δυναμική ιδιοσυγκρασία του Έλληνα η οποία εξακολουθεί και είναι ενεργή, γεγονός που απέδειξε η αξιοπρεπέστατη συμπεριφορά του στο τελευταίο δημοψήφισμα το οποίο, όμως, προδόθηκε από την πολιτική κι όχι μόνο ελίτ της χώρας.

Αναμένονται αντιδράσεις… γιατί τα παιδιά μας, που ξέρουμε να αγαπάμε όσο τίποτα στον κόσμο, αξίζουν ένα καλύτερο μέλλον από αυτό που οι τωρινές περιστάσεις προδιαγράφουν.

 

*Συγγραφέας – Ποιητής, Θούριο Ορεστιάδας

Πρώτη δημοσίευση, 4/2017

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

nv-author-image

Θεόφιλος Παπαδόπουλος