Συμφέρει νά ἔχη τό πρόβλημα

Δι­ή­γη­ση Γρη­γο­ρί­ου Α…, Θεσ­σα­λο­νί­κη: «Εἶ­χα πά­ρει εὐ­λο­γί­α ἀπ᾿ τόν π. Γρη­γό­ριο, τόν Πνευ­μα­τι­κό μου, τό­τε τό 1992 ἤ 1993, νά πα­ρα­κα­λέ­σω τόν γέ­ρον­τα ἅ­γιό μας Πα­ΐ­σιο, νά κά­νη κα­λά τήν κό­ρη μου, τήν ὁ­ποί­α γνώ­ρι­ζε, τήν εἶ­χε δεῖ ἐ­κεῖ τό 1987 πε­ρί­που. Φο­βή­θη­κα μή­πως δέν μέ δε­χθεῖ ἤ μή­πως λεί­πει. Ὁ π. Ἰ­σα­άκ ὅ­μως μέ εἶ­πε, ὅ­τι “ὁ Γέ­ρον­τας ἔ­χει ἐν­το­λή ἀπ᾿ τήν Πα­να­γί­α μας νά δέ­χε­ται ὅ­ποι­ον τόν ἐ­πι­σκέ­πτε­ται”».

«Πή­γα­με λοι­πόν μέ τόν π. Ἰ­σα­άκ νά ἐ­πι­σκε­φτοῦ­με τόν ἅ­γιο γέ­ρον­τα Πα­ΐ­σιο. Ὅ­ταν φθά­σα­με, ἀπ᾿ τό ἐ­πά­νω μέ­ρος εἴ­δα­με τόν Ἅ­γιο Γέ­ρον­τα ἐ­πά­νω στή στέ­γη ἀ­νε­βα­σμέ­νο.

»Μᾶς εἶ­δε, καί ὁ μα­κα­ρι­στός π. Ἰ­σα­άκ φώ­να­ξε:

― Γέ­ρον­τα, ὁ Γρη­γό­ρης γιά σέ­να ἦρ­θε. Καί ὁ ἅ­γιος φω­νά­ζει:

― Γιά μέ­να ἦρ­θες, παι­δί μου, ἄ­δι­κα κου­ρά­στη­κες χα­ρι­τω­μέ­να ὅ­πως πάν­τα. Κα­τέ­βη­κε ἀπ᾿ τή σκά­λα καί πλη­σί­α­σε ξυ­πό­λη­τος στήν πορ­τού­λα νά μᾶς ἀ­νοί­ξη. Τά πό­δια του βγῆ­καν λί­γο ἔ­ξω ἀπ᾿ τήν πορ­τού­λα, θυ­μᾶ­μαι κί­τρι­να, καί ὁ π. Ἰ­σα­άκ σκύ­βει καί τά πιά­νει, γιά νά πά­ρη ὑ­πο­θέ­τω χά­ρη, ὁ δέ Γέ­ρον­τας τά τρά­βη­ξε μέ­σα. Μᾶς ἀ­νοί­γει τήν πορ­τού­λα καί ὁ π. Ἰ­σα­άκ ἀ­μέ­σως τόν ἀγ­κα­λιά­ζει καί μοῦ λέ­ει: “Κοί­τα, Γρη­γό­ρη, τί Γέ­ρον­τα ἔ­χω”. Καί ὁ ἅ­γιος Γέ­ρον­τας, σέ μέ­να χα­ρι­τω­μέ­να: “Μήν τόν ἀ­κοῦς, παι­δί μου, οὔ­τε ἕ­να ὑ­πο­τα­κτι­κό δέν μοῦ δί­νει”. Καί ὁ π. Ἰ­σα­άκ σέ μέ­να: “Δέν θέ­λει, Γρη­γό­ρη”. Ἦ­ταν μί­α τρυ­φε­ρή καί χα­ρι­τω­μέ­νη σκη­νή ἁ­γί­ου πα­τρός, μέ τό πνευ­μα­τι­κό του τέ­κνο.

»Μᾶς ἄ­φη­σε μό­νους καί ὅ­πως πάν­τα, δέν χρει­ά­στη­κε νά πῶ τό λό­γο πού πῆ­γα, μοῦ εἶ­πε ὁ Γέ­ρον­τας: “Δέν τί­θε­ται θέ­μα θαύ­μα­τος. Συμ­φέ­ρει νά ἔ­χη τό πρό­βλη­μα κ.τ.λ.”. Ἔ­φυ­γα χα­ρού­με­νος μέ αὐ­τά πού μοῦ εἶ­πε. “Δό­ξα τῷ Θε­ῷ” ἦ­ταν γιά μέ­να λύ­τρω­ση».

 

Περιοδικό Ἐρῶ

 

Ετικέτες:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

nv-author-image

Θεόφιλος Παπαδόπουλος