Η φύσις γνωρίζει 2 φύλα (τα γνωστά αιώνες τώρα άρσεν και θήλυ) / Αλέξιος Φωτόπουλος, εκπαιδευτικός
Η βιολογία (βλέπε επιστήμη) το ίδιο. Η αναπαραγωγή γίνεται από την ένωση των 2 φύλων όχι για τη διαιώνιση του είδους αλλά γιατί θέλω αυτό που έλεγαν και παλιά “όμοιος ομοίω αεί πελάζει”, και θέλω αυτό να το ζήσω βρε αδερφέ (δικαίωμα και αυτό ή μήπως όχι;), ζώντας με άλλους ανθρώπους γύρω μου και όχι με γκραβούρες και σκιές.
Φυσικά και τα ρούχα δεν έχουν φύλο γιατί τα ρούχα είναι μια κατασκευή ανθρώπινη αλλά ο άνθρωπος δεν είναι ρούχο, δηλαδή μια κατασκευή ανθρώπινη αλλά ένα ποίημα του Θεού και καλό είναι να αναγνωρίσουμε και το δικαίωμα του Ποιητή / Δημιουργού, ότι στον άνθρωπο έδωσε φύλο (άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς), (μιας και ζούμε στην εποχή του δικαιωματισμού).
Τα ρούχα (ενδύματα) είναι πολιτισμική εξέλιξις του ανθρώπου που θέλει να έχει στο ακέραιο το δικαίωμα του να μην κρυώνει, να μην ζεσταίνεται αλλά και να ζει τη φύση του (το κατά φύσιν…)! όπως αυτό του το χάρισε ο Ποιητής και Δημιουργός του, ο Θεός!
Μήπως εν/τέχνως έχουμε μπερδέψει τα πράγματα και αντί για το κατά φύσιν πάμε στο παρά φύσιν;
Φυσικά και ο καθένας έχει το δικαίωμα να φορέσει ό,τι νομίζει πώς τον εκφράζει αλλά και δικαίωμα του άλλου επίσης δεν είναι να μην συναινεί με ό,τι του επιβάλλεται; Όπως λέγαμε και παλιά “πού σταματάει η ελευθερία μου;” έτσι τώρα μπαίνει το ερώτημα “πού σταματάει” το δικαίωμά μου; ”
Αν το σχολείο ως χώρος και τρόπος κοινωνικοποίησης έχει χάσει τον κοινωνικό του ρόλο και το “μέτρο” τότε ή καίμε τα σχολεία ή
ξαναβάζουμε στο τραπέζι το ερώτημα : “για τι είδους και ποια κοινωνία μιλάμε;”.
Είδαμε τα τελευταία χρόνια τι συμβαίνει με όλο αυτό που ονομάζουμε εξέλιξη και δικαιώματα και πρόοδο στον χώρο της φύσης που λέγεται “κλίμα”. Όλοι ξέρουμε πως δεν πρόκειται για κλιματική “αλλαγή” μα για βίαιη επιβολή και κατάχρηση του ανθρώπου πάνω στο φυσικό στοιχείο που λέγεται “κλίμα” (και όλα τα σχετικά με αυτό).
Τώρα κάνουμε πειράματα και με το στοιχείο της φύσης που λέγεται “φύλο;”.
Καλά, μυαλό δεν βάλαμε ακόμα από τις συνέπειες της ετσιθελικής επιβολής μας (στο όνομα μιας δήθεν εξέλιξης και προόδου) πάνω στο “κλίμα”; Τώρα θέλουμε να συνεχίσουμε να παίζουμε;
Έχουμε διαισθανθεί τις συνέπειες ή μήπως τυφλωμένοι σαν τον Οιδίποδα οδηγούμαστε στην αυτοκαταστροφή;
Πέρα από τα δικαιώματα (που δεν είναι μόνο στο ένδυμα αλλά και στη δωρεάν υγεία και στη δωρεάν παιδεία και στην εργασία/εργασιακά δικαιώματα), υπάρχουν και τα όρια.
Ή μήπως έχουμε επιλύσει επαρκώς όλα τα άλλα δικαιώματα (παιδεία, υγεία, εργασία) και το μόνο ανεπαρκές και άλυτο που απέμεινε είναι η ενδυματολογική επιλογή και τα…. ραπανάκια για την όρεξη;
https://www.facebook.com/100051274783250/posts/475449794174176/
