Τό Κοντάκιον.
Τῷ ζωοδόχῳ καί σεπτῷ Κυρίου Μνήματι
νῦν παρεστῶτες εὐλαβείᾳ οἱ ἀνάξιοι·ῷ ζωοδόχῳ καί σεπτῷ Κυρίου Μνήματι
σύν ἀγγέλοις προσαγάγωμεν θείους ὕμνους·
ἵν’ ὡς ἔχον ἁγιότητα ἀσύγκριτον,
ἁγιάσῃ καί ἡμᾶς τούτῳ προσπίπτοντας,
καί κραυγάζοντας ·
Χαῖρε, Μνῆμα τρισόλβιον.
‘O οἶκος.
Άγγελοι ἀοράτως ἀεί φόβῳ κυκλοῦσι Χριστοῦ τόν παμμακάριστον Τάφον καί τοῦτον ὡς θρόνον θεοπρεπῆ καί πηγήν φωτός βλέ-ποντες, ἐξίστανται καί ἵστανται, μελωδοῦντες πρός αὐτόν τοιαῦτα·
Χαῖρε, Χριστοῦ ὁλόφωτον μνῆμα
Χαῖρε, ἐχθροῦ νοητοῦ τό πῆμα
Χαῖρε, γῆς ἁπάσης τό μόνον ἀπάνθισμα
Χαῖρε, ὀρθοδόξων πάντων τό ἀγλάϊσμα
Χαῖρε, τράπεζα βαστάζουσα ὥσπερ θῦμα τόν Χριστόν
Χαῖρε, κρήνη ἡ βλυστάνουσα τοῖς πιστοῖς τον ἱλασμόν
Χαῖρε, ὅτι ἐν μέσῳ οἰκουμένης τυγχάνεις
Χαῖρε, ὅτι τῇ δόξῃ οὐρανόν ὑπερβάλλεις
Χαῖρε, ζωῆς ἀθανάτου κάτοχε
Χαῖρε, πηγή ἀφθαρσίας πάροχε
Χαῖρε, ἐν ᾧ ἐκηδεύθη ὁ Κτίστης
Χαῖρε, δι’ οὗ ἐφωτίσθη ἡ κτίσις
Χαῖρε, Μνῆμα τρισόλβιον
Βλέπων Ἀριμαθαίας ὁ βλαστός, ὅτι ἔχει ἀδήλως τό ἄφευκτον τοῦ θανάτου, ἐν τῷ κήπῳ τάφον ἑαυτῶ καινόν ἡτοίμασεν· ἀλλ’ ἐκ τοῦ Σταυροῦ σε νεκρόν καθελών Κύριε, σεπτῶς ἐν αὐτῷ σπεύδει κηδεύσας σε, βοῶν σοι πόθῳ·
Ἀλληλούϊα.
Γνώσει θείᾳ ἐπέγνω Ἰωσήφ ὁ εὐσχήμων τό μέγα τῆς σταυρώσεως ἔργον· διό καί Πιλάτῳ προσελθών ἔφησε· δός μοι τό ἄχραντον τοῦ Κυρίου σῶμα. Ὡς ᾖτήσατο καί ἔλαβε, τῷ καινῷ μνημείῳ ἐναπέθετο, κραυγάζων πρός τόν Τάφον οὕτω ·
Χαῖρε, παθῶν τοῦ Σωτῆρος τέλος
Χαῖρε, πιστῶν χαρμόσυνον μέλος
Χαῖρε, ἀφθαρσίας βροτῶν ἐργαστήριον
Χαῖρε, ἀνταρσίας ἐχθρῶν ἀμυντήριον
Χαῖρε, οὐρανέ ἐπίγειε Θεοῦ θρόνον ἐκτυ-πῶν,
Χαῖρε, τόπε ἐπουράνιε, ὅν Θεός ὤφθη οἰκῶν
Χαῖρε, ὅτι ὑπάρχεις ἡ ζωήῤῥητος κρήνη
Χαῖρε, ὅτι ἐγένου τοῦ Χριστοῦ θεία κλίνη
Χαῖρε, Σιών τῆς ἄνω ἀνάκτησις
Χαῖρε, κῤατήρ πλήρης Θεολογίας
Χαῖρε, λυτήρ πάσης ἀμφιλογίας
Χαῖρε Μνῆμα τρισόλβιον
Δύναμίν σου τήν Θείαν, Ἱωσήφ κεκτημένος, ἀπέβαλε τόν φόβον Ἑβραίων καί σταυροῦ τό
σῶμα τό σόν καθελών σύν τῷ Νικοδήμῳ Σμυρ-ναλόη, Χριστέ, ἤλειψε, μεθ’ οὗ σεπτῶς κηδεύ-σας σε, ἔψαλλεν ἐν πόθῳ·
Ἀλληλούϊα
Έχουσα ἡ Παρθένος ἐν ψυχῇ τήν ρομφαίαν τῆς λύπης, Συμεών ὡς προέφη, τῷ τάφῳ τοῦ υἱοῦ παρεστῶσα γοερῶς ἔκλαιε, καί τοῦτον καταβρέχουσα τοῖς δάκρυσιν, ἐπεβόα ταῦτα·
Χαῖρε, δι’ οὗ ἡ φθορά παρῆλθε
Χαῖρε, δι’ οὗ ἡ χαρά προῆλθε
Χαῖρε, εὐσεβῶν βάσις τε καί στήριγμα
Χαῖρε, δυσσεβῶν πτῶσίς τε καί σύντριμμα
Χαῖρε, Τάφε παμμακάριστε τοῦ υἱοῦ μου τοῦ Χριστοῦ
Χαῖρε, θάλαμε τερπνότατε τοῦ νυμφίου νοητοῦ
Χαῖρε, καί γάρ συνέσχες τόν συνέχοντα πάντα
Χαῖρε, οὐ γάρ κατέσχες τόν διέποντα πάντα
Χαῖρε, ἀστήρ ἐμφαίνων τόν ἥλιον
Χαῖρε, φωστήρ αὐγάζων ὑφήλιον
Χαῖρε, πυρός ἀπροσίτου δοχεῖον
Χαῖρε, φωτός ἀνεσπέρου ταμεῖον
Χαῖρε Μνῆμα τρισόλβιον
Ζάλην ἔχουσαι ν ἔχουσαι λύπης μυροφόροι γυναῖκες, οὐκ ἤθελον τοῦ τάφου ἀποστῆναι· τήν χαράν γάρ ἐν ἑαυτῷ ἔκρυπτε, διό καί παννύχιον συνθρηνεῖν τῇ μητρί τοῦ Ἰησοῦ ἔσπευδον· ἀλλ’ ἵνα κατά νόμον σαββατίσωσιν ὑπέστρεψαν βοῶσαι οὕτως··
Ἀλληλούϊα
Ήκουσαν χριστοκτόνοι, σοῦ, Χριστέ, προ- ειπόντος αὐτοῖς, ὡς ἐκ νεκρῶν ἐγερθήσῃ· καί δραμόντες πρός Πιλάτον, ᾔτησαν τόν Τάφον σφραγισθῆναι, καί τῇ κουστωδίᾳ τηρηθῆναι· ἀλλ’ ἡμεῖς τούτου παριστάμενοι ἐκβοῶμεν πόθῳ·
Χαῖρε, τό μεῖζον προσκυνημάτων
Χαῖρε, τό βλύζον ῥεῖθμα θαυμάτων
Χαῖρε, κλονουμένων ἀκλόνητον ἔρεισμα
Χαῖρε, Ἐκκλησίας τό ἄσειστον ἔδρασμα
Χαῖρε, κράτος τῆς θεότητος ἀπαστράψαν ὑπό γῆν
Χαῖρε, πλήρωμ’ ἁγιότητος ἁγιάσαν πᾶσαν γῆν
Χαῖρε, τούς κοπιῶντας ἀγίους ὁ στηρίζων
Χαῖρε, πεφορτισμένους πιστούς ἀνακου-φίζων
Χαῖρε, δι’ οὖ Ἑβραῖοι ἐξώσθησαν
Χαῖρε, δι’ οὖ ἔθνη ἐκληρώθησαν
Χαῖρε, τοῦ ἅδου ἦττα καί πικρία
Χαῖρε, τῶν βροτῶν πάντων σωτηρία
Χαῖρε Μνῆμα τρισόλβιον
Θεομάχοι ὀφθέντες, χριστοκτόνοι ὑπῆρξαν τῷ φθόνῳ οἱ λαοί τῶν Ἑβραίων· οἱ καί σφρα-γίσαντες τόν Τάφον, κύκλῳ σε κουστωδίᾳ ὡς νεκρόν ἐφύλαττον καί πλάνον ἐδυσφήμουν σε, μακρόθυμε, μή συνέντες λέγειν·
Ἀλληλούϊα
Ιδόντες φῶς οἱ τηροῦντες, οὐρανόθεν ἀστράψαν, ἀρρῆτως ἐν τῷ Τάφῳ Κυρίου· καί τόν λίθον ἐκ τούτου σεισμῷ ἀποκυλισθέντα θεασάμενοι, ἐξέστησαν καί ἔφριξαν ὡς νεκροί γενόμενοι· τῷ δέ Τάφῳ Κεντηρίων ἐφη·
Χαῖρε, ἡ δόξα τῶν σωζομένων
Χαῖρε, ἐλπίς τῶν ἀπηλπισμένων
Χαῖρε, χριστωνύμου λαοῦ τό κραταίωμα
Χαῖρε, πενομένων ἀκένωτον δώρημα
Χαῖρε, ὅτι ἐγκατωκισται ἡ θεότης ἐπί σοί
Χαῖρε, ὅτι ἐγκαλλώπισται τῆς Σιών βάσις
ἐν σοί
Χαῖρε, ὁ πάντα ρύπον ἐκ ψυχῶν ἀποπλύνων
Χαῖρε, ὁ πάντα βέλη τοῦ ἐχθροῦ ἀπαμ-βλύνων
Χαῖρε, δι΄ οὗ ἐλύθη κατάκρισις
Χαῖρε, δι’ οὗ ἐδείχθη ἀνάστασις
Χαῖρε, ἐν ᾧ εὐσεβεῖς βεβαιοῦνται
Χαῖρε, ἐν ᾧ δυσσεβεῖς καθαιροῦνται
Χαῖρε Μνῆμα τρισόλβιον
Κήρυκες γεγονότες οἱ τηροῦντες τόν Τάφον, ὑπέστρεψαν εἰς πόλιν ἁγίαν, ἀπαγγέλλοντες τρανῶς Ἰουδαίοις ἅπασιν, ἅπερ ἐν τῷ Τάφῳ ἐναργῆ εἶδον θαύματα· ἀλλ’ αὐτοί κενά πάλιν φθόνῳ ἐμελέτησαν, καί οὐ συνῆκαν λέγειν·
Ἀλληλούϊα
Λάμψας ἀπό τοῦ Τάφου φωτισμόν εὐφρο-σύνης, ἐδίωξας τό σκότος τῆς λύπης καί γάρ ἀναστάς τριήμερος, πᾶν Σῶτερ ἀπό γῆς ἀφεῖλες δάκρυον· ἡμεῖς δ’ οἱ φωτισθέντες τῷ σῷ Τάφῳ χαρμοσύνως ἐκβοῶμεν ταῦτα·
Χαῖρε, χαρά γένους τῶν ἀνθρώπων
Χαῖρε, φθορά ἐχθρῶν πολυτρόπων
Χαῖρε, τῶν ἐν νόσοις ἴαμα σωτήριον
Χαῖρε, τῶν ἐν ἅδου ψυχῶν ἐλατήριον
Χαῖρε, σοι γάρ ἐνεδύθημεν γυμνωθέντες τῷ Ἀδάμ
Χαῖρε, οὐ γάρ ἠφθαρτίσθημεν νεκρωθέντες τῷ Σατάν
Χαῖρε, ὅν περ τό κῆτος Ἰωνᾶ εἰκονίζει
Χαῖρε, ὅν περ ὁ λάκκος Ἰωσήφ σαφηνίζει
Χαῖρε, χωλῶν σφυρά ἀνορθούμενος
Χαῖρε, καλῶν πλημμύραν δωρούμενος
Χαῖρε, πληρῶν εὐσεβεῖς εὐωδίας
Χαῖρε, ζωγρῶν δυσσεβεῖς ἐξ ἀγνοίας
Χαῖρε Μνῆμα τρισόλβιον
Μάτην οἱ τῶν Ἑβραίων ἐμελέτησαν δῆμοι τήν ἔγερσιν Χριστοῦ ἀθετῆσαι, εἰ γάρ καί ἱκανά τοῖς στρατιώταις ἔδωκαν ἀργύρια, ἀλλ΄ ὁ Λογ-γῖνος ταύτην τρανῶς ἐκήρυττεν, ἀφόβως κράζων·
Ἀλληλούϊα
Νέαν ἔδειξε χάριν, ἀναστάς ἐκ τοῦ Τάφου, Χριστός ἡμῖν τοῖς ὑπ΄αὐτοῦ φωτισθεῖσι, νεκρῶν προσδοκῶν ἀνάστασιν, ζωήν τοῦ αἰῶνος μέλ-λοντος καί φῶς ἄληκτον· οὗ περ τόν Τάφον βλέποντες, ἐν πόθῳ μελωδοῦμεν οὕτω
Χαῖρε, ἀνάστασις πεπτωκότων
Χαῖρε, ἡ ἄφεσις ἐπταικότων
Χαῖρε, ὁ πηγάζων πᾶσι τήν εὐσέβειαν
Χαῖρε, ὁ σκεδάζων ἐθνῶν τήν δυσέβειαν
Χαῖρε, ὅτι ἐμπιπλώμεθα ἐν σοί πᾶσιν ἀγαθοῖς
Χαῖρε, ὅτι ποτιζόμεθα τῶν χειμάρρων τῆς τρυφῆς
Χαῖρε, ἕν εἰκονίζει ἡ σεπτή κολυμβήθρα
Χαῖρε, οὗ περ ἐκβλύζει τῶν χαρίτων τά ρεῖθρα
Χαῖρε, ἐν ὧ ἐτάφη ὁ θάνατος
Χαῖρε, δι’ οὗ ἠλάθη ὁ θάνατος
Χαῖρε, δι’ οὗ φωταυγεῖται ἡ κτίσις
Χαῖρε, δι’ οὗ προσκυνεῖται ὁ ρύστης
Χαῖρε Μνῆμα τρισόλβιον
Ξένον θαῦμα ἰδοῦσαι ἐξενίζοντο λίαν πρωί αἱ Μυροφόροι ἐλθοῦσαι· ὁ γάρ πρός τῇ θύρᾳ ὧν Τάφου μέγας λίθος, τῷ φρικτῷ σεισμῷ
ἀποκεκύλισται. Ἄγγελος δ’ ἐν τούτῳ ἐπεκά-θητο, ταύταις βοῶν το
Ἀλληλούϊα
Όλος χαρά ὑπάρχων, καί πηγή δέ τούς σούς παναχράντους πόδας κρατήσασαι εὐφρο-σύνης, τό χαίρετε Μυροφόροις ἔφης. αἱ σεπτῶς ἐν δάκρυσιν ἠσπάζοντο, καί πόθῳ πρός τόν Τάφον εἶπον
Χαῖρε, παράκλησις τῶν πενθούντων
Χαῖρε, ἡ ρῶσις τῶν ἀσθενούντων
Χαῖρε, Ἀποστόλων παγκόσμιον κήρυγμα
Χαῖρε, ὑμνογράφων φωτισμός καί στήριγμα
Χαῖρε, ὅτι τήν κατάπτωσιν τοῦ Ἀδάμ ἐπα-νορθοῖς
Χαῖρε, τῶν δυσπιστούντων ὁ γλυκύς ὁδηγέτης
Χαῖρε, ἐν ὦ εὐσεβεῖς ἐγείρονται
Χαῖρε, δι’ οὗ καί νεκροί ἐγείρονται
Χαῖρε, χαρά ὑλικῶν καί ἀΰλων
Χαῖρε, ἀρά έθνικῶν καί βεβήλων
Χαῖρε Μνῆμα τρισόλβιον
Πᾶσα τάξις Ἀγγελων κατεπλάγη ἰδοῦσα σέ, Σῶτερ, ἐν τῷ Τάφῳ ὑπνοῦντα· τῇ δέ τρίτη ἡμέρᾳ ἀναστάντα θεοπρεπῶς βλέψασα, βροτοῖς τε τόν παράδεισον ἀνθ’ ἅδου δωρη-σάμενον, ἔψαλλε βοῶσα
Ἀλληλούϊα
Ρήματα τῶν ἐν Τάφῳ καθημένων Ἀγγέλων ἀκούσασαι μυροφόροι κόραι, ὡς Τάφου ἐξα-νέστης λεγόντων, ἅπασαι, Σωτήρ χαρᾶς ἐπλήσθησαν, καί τούτῳ προσεφώνουν πόθω·
Χαῖρε, τό κῦδος θεολογίας
Χαῖρε, ὁ πλοῦτος Σιών ἁγίας
Χαῖρε, τῶν Ἀγγέλων θαῦμα πολυΰμνητον
Χαῖρε, τῶν δαιμόνων τραῦμα πολυθρήνητον
Χαῖρε, σάλπιγξ ἐκτρανώσασα εὐσεβείας τήν ἰσχύν
Χαῖρε, θάλασσα ποτίσασα ἀσεβείας τήν πληθύν
Χαῖρε, ὅν περί τά στίφη τῶν Ἀγγέλων κυκλοῦσι
Χαῖρε, ὅν περί τά πλήθη τῶν βροτῶν προ-σκυνοῦσι
Χαῖρε, λυτήρ τῶν δεινῶν παθημάτων
Χαῖρε, δοτήρ θεϊκῶν χαρισμάτων
Χαῖρε Μνῆμα τρισόλβιον
Σῶσαι θέλων ἐξ ᾅδου τῶν ἀνθρώπων τό γένος, κατῆλθες τῇ ψυχῇ μέχρι τοῦτου· καί τά μέν καταχθόνια, τῇ ἀστραπῇ τῆς σῆς θεότητος, φωτός ἐπλήσθησαν, οἱ δέ ρυσθέντες ἅπαντες σύν προφήταις καί δικαίοις ἔψαλλον, βοῶντες οὕτως··
Ἀλληλούϊα
Τάφῳ ὁ Ἰωάννης σύν τῷ Πέτρῳ δρομαῖοι θείου φωτός ἰδόντες τά ὀθόνια καί τό σουδάριον, ἐπέστησαν πρωί ἐν σκοτίᾳ, καί διά τοῦ ἐν αὐτῷ χωρίς τούτων, ἔνδον κείμενα, χαρᾶς πολλῆς ἐπλήσθησαν, θαυμάσαντες, καί πρός τοῦτον εἶπον
Χαῖρε, ψυχράς καρδίας θερμαίνων
Χαῖρε, ὁδούς πιστοῖς ὑπερφαίνων
Χαῖρε, ὁ τρανώσας εὐσεβείας σήμαντρα
Χαῖρε, ἔσοπτρον οὐράνιον θεῖον φῶς ἀντανακλῶν
Χαῖρε, γνῶσιν δωρούμενος γνώσεων θεαρ-χικῶν
Χαῖρε, ὁ διανοίας τῶν ἐν σκότει φωτίζων
Χαῖρε, ὁ τάς καρδίας τῶν ἐν δίψει δροσίζων
Χαῖρε, δι’ οὗ πάντα ἐκαινίσθησαν
Χαῖρε, δι’ οὗ τύποι κατηργήθησαν
Χαῖρε, ἐν ὧ ἐμωράνθη σοφία
Χαῖρε, ἐν ὧ ἐσοφίσθη μωρία
Χαῖρε Μνῆμα τρισόλβιον
Ύμνον ὄρθρου βαθέος σοί ὄρθρίζοντες, Σῶτερ, προσφέρομεν θερμῶς ἀντί μύρων, προσκυνοῦντες φόβῳ σοῦ τόν ζωηφόρον Τάφον, βασιλεῦ ἅγιε, ὅν ἔδειξας· ἡμῖν πηγήν , Λόγε, χαρίτων σου τοῖς σοί βοῶσιν
Ἀλλληλούϊα
Φωτοφόρον σόν Τάφον, ὑπέρ ἥλιον, Σῶτερ, ἀνατείλαντα γῆθεν, ἰδοῦσα ἐν χαρᾷ ἡ Ἑλένη, πεσοῦσα προσεκύνησε πόθῳ· καί θάμβους πλησθεῖσα σέ ἀνύμνει, ἐκβοῶσα πρός τόν Τάφον ταῦτα
Χαῖρε, χαρά καί ἐλπίς τοῦ κόσμου
Χαῖρε, τό φῶς ψυχῆς καί νοός μου
Χαῖρε, ὀρθοδόξων βασιλέων καύχημα κη-ρύττουσιν εὐσεβεῖς ἀρχιερεῖς
Χαῖρε, ὅτι σέ δοξάζουσιν εὐλαβῶς οἱ ἱερεῖς
Χαῖρε, κανών καί τύπος τῶν εἰς σέ προστρε-χόντων
Χαῖρε, στρατοῦ πιστοῦ τό περίφραγμα
Χαῖρε, ἡμῶν πάντων τό ἐπίγραμμα
Χαῖρε, νοητῆς ἀμπέλου τό μνῆμα
Χαῖρε, τῆς αὐτῆς πολύκαρπον κλῆμα
Χαῖρε Μνῆμα τρισόλβιον
Χαίρουσα τῆ εὑρέσει σοῦ, ὦ πάντιμε Τάφε, ἡ θεία βασιλίς ἡ Ἑλένη, περικαλλῆ μέγιστον ναόν περί σέ ἀνῳκοδόμησεν· ἡμεῖς δ’ ἀεί κυκλοῦντές σε, τῷ ἐν σοί ταφέντι μέλπομεν
Ἀλληλούϊα
Ψάλλοντες γηθοσύνως, ἀνυμνοῦμέν σε πόθῳ, ὦ Τάφε τοῦ Χριστοῦ φωτοδότα ὁ γάρ τῷ παντί ἀχώρητος θεάνθρωπος Κύριος, ἐν σοί ταφείς τριήμερος, ἡγίασεν, ἐδόξασε, καί ἅπαντας ἐδίδαξεν ἐκβοᾶν σοι οὕτω
Χαῖρε, ἀρήτου βουλῆς τό πέρας
Χαῖρε, ἀήττητον πιστῶν κέρας
Χαῖρε, θεολόγων κλεινῶν ἡ προκήρυξις
Χαῖρε, διδασκάλων σεπτῶν ἡ κατήχησις
Χαῖρε, ὅτι ὁ ἀχώρητος ἑχωρήθη ἔνδον σοῦ
Χαῖρε, ὅτι καί τριήμερος ἐξανέστη ἀπό σοῦ
Χαῖρε, θεογνωσίας ποταμούς ὁ ἐκχέων
Χαῖρε, θεοσεβείας τάς πηγάς ὁ προχέων
Χαῖρε, λαῷ ἐν βαρεῖ αἰνούμενος
Χαῖρε, πιστῷ ἱερεῖ ὑμνούμενος
Χαῖρε, κλείσας ἅδου τό χάσμα
Χαῖρε, αὐτοῖς γεγονώς καινόν ἆσμα
Χαῖρε Μνῆμα Τρισόλβιον
Ω Θεοῦ Θεέ Λόγε, ὁ ἀχώρητος φύσει ἐν πάση, ζωοδότα τῆ κτίσει, πῶς τούτω ἐχορήθης τῷ Τάφω, ἀλλ’ οὖν τάς λιτάς ἡμῶν πρόσδεξαι, εὔσπλαχνε, καί αἰωνίου λύτρωσαι κολάσεως τούς σοί βοῶντας·
Ἀλληλούϊα
Τό Κοντάκιον. Ἦχος Πλ. δ’.
Τῷ ζωοδόχῳ καί σεπτῷ Κυρίου Μνήματι
νῦν παρεστῶτες εὐλαβείᾳ οἱ ἀνάξιοι·
σύν ἀγγέλοις προσαγάγωμεν θείους ὕμνους·
ἵνa ὡς ἐχον ἁγιότητα ἀσύγκριτον,
ἅγιάσῃ καί ἡμᾶς τούτῳ προσπίπτοντας,
καί κραυγάζοντας
Χαῖρε, Μνῆμα τρισόλβιον.
