Το Ρωμαίικο > Ορθοδοξία > Λειτουργική γλώσσα / «Έχει “γλώσσα” από τις πύρινες Γλώσσες της Πεντηκοστής» / Αλεξίας Κρητίδου*

Λειτουργική γλώσσα / «Έχει “γλώσσα” από τις πύρινες Γλώσσες της Πεντηκοστής» / Αλεξίας Κρητίδου*

Η ωραιότητα της λειτουργικής γλώσσας, αλλά και η αγιότητά της πηγάζουν τόσο από τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, όσο και από την κληρονομική διαδοχή της από τους Αποστόλους. Το Άγιο Πνεύμα ως τρίτο πρόσωπο της Αγίας τριάδος με την παρουσία του στη ζωή της εκκλησίας έρχεται να συνεχίσει το έργο του Χριστού στον κόσμο τούτο. Και η ελληνική γλώσσα αυτή η οποία «έχει “γλώσσα” από τις πύρινες Γλώσσες της Πεντηκοστής», σύμφωνα με τον γέροντα Παΐσιο, έρχεται να δώσει τη διαδοχή και τη συγγένειά της με τους Αποστόλους. Άγιο Πνεύμα και διαδοχή στηρίζουν και ανυψώνουν τη λειτουργική γλώσσα, αναδεικνύοντας τη σοφία της και την αγιότητά της.

Η λειτουργική γλώσσα μέσα της εμπεριέχει μία ολόκληρη ιστορία αιώνων. Η ιστορία αυτή εκφράζεται με τις λέξεις, τα νοήματα, τα δόγματα, τα συναισθήματα και τα βιώματα τα οποία έχουν και βάθος αλλά και ύψος. Ο πλούτος της είναι αυτός που φανερώνει τις αλήθειες και που δομεί τις αξίες της. Σ’ αυτά έρχεται να δώσει πνοή και ενέργεια το Άγιο Πνεύμα κάνοντάς τα ζωντανά και ενεργά.

Ζωντάνια και ενέργεια της λειτουργικής γλώσσας που πραγματώνεται  μέσα στη δυναμική της Εκκλησίας, μέσα στη Θεία Λειτουργία. Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής γράφει πως η ανοδική κίνηση της Εκκλησίας προς τον Θεό πραγματοποιείται με την Θεία Λειτουργία. Η Θεία Λειτουργία ανασυγκροτεί τον χώρο, τον χρόνο, τις σχέσεις των ανθρώπινων προσώπων μεταξύ τους και με την κτίση. Σ’ αυτήν όλα ενοποιούνται και ανακεφαλαιώνονται.1

Ο πατήρ Ζαχαρίας (Ζάχαρου) λέει: «Ο άνθρωπος είναι πάνω από όλα ον λατρευτικό. Η Χάρη του Θεού που έχει αγγίξει την καρδιά του, τον καθιστά ικανό να συλλάβει την εικόνα του Θεού, ο Οποίος είναι το αληθινό υπόδειγμα της ζωής του», και συνεχίζει, «Η χάρη πυροδοτεί την εσωτερική αλλοίωση. Για να μπορέσει όμως να καρποφορήσει ο άνθρωπος, οφείλει να ζήσει ως μέλος του λατρευτικού Σώματος της Εκκλησίας που είναι η σύναξη των Αγίων, δια των οποίων ομιλεί ο Θεός και τους οποίους αντικατοπτρίζεται».2

Αυτή η συμμετοχή στη σύναξη των Αγίων και στον μυσταγωγικό χαρακτήρα της Λατρείας έρχεται να πραγματοποιηθεί και να γίνει υπαρκτή με τη λειτουργική γλώσσα, δια του Αγίου Πνεύματος, το Οποίο είναι ο ταμίας και ο πρύτανης του πλούτου της Θεότητας. Ταμίας μεν, λέει ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ΄΄καθό φυλάττει αυτά (τα θεία θησαυρίσματα) αποκεκλεισμένα, πρύτανις δε, καθό διανέμει αυτά εις όλα τα κτίσματα΄΄.3

Η Χάρης του Αγίου Πνεύματος θα εξηγήσει και θα δώσει την αλήθεια που κρύβεται στα μυστήρια της Εκκλησίας και αυτά θα οδηγήσουν τον άνθρωπο στην Ανάσταση και στη Θέωση.

Ασφαλώς η Θέωση αυτή, σύμφωνα με τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή,  δεν μπορεί να ιδωθεί παρά μόνο ως συνέχεια του δημιουργικού έργου του Θεού, όπου αδιάκοπα ενεργεί η Θεία Χάρη. Ωστόσο, η μετοχή αυτή τελείται και σύμφωνα με τη δεκτικότητα του ανθρώπου, αλλά και του κάθε κτίσματος.4 Η δεκτικότητα του ανθρώπου είναι το κλειδί για τις προϋποθέσεις της Αγιότητας και της ενέργειας του Θεού.

Ο βασικός σκοπός του ανθρώπου δεν είναι να κατανοήσει λογικώς τις λέξεις, αλλά να εισέλθει στο βάθος του μυστηρίου, να βιώση και να μεθέξη την κένωση του Υιού και Λόγου του Θεού, δια της αποκαλύψεως του Θεού στην καθαρή καρδιά του, όπως υποστηρίζει ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, Ιερόθεος.

Βίωση, μέθεξη και καθαρή καρδιά τα όπλα για να κατανοήσει ο άνθρωπος τον Λόγο Του και για να γίνει κληρονόμος της Βασιλείας Του. «Μέσα από την Εκκλησία», γράφει ο γέρων Σωφρόνιος, «σύμφωνα πάντα με το μέτρο των δυνατοτήτων μου, γίνομαι κληρονόμος της πιο μεγαλειώδους παραδόσεως που υπάρχει στην ιστορία της ανθρωπότητας».5 Αυτή η εκκλησία του Χριστού είναι κτισμένη πάνω στο αίμα Του, τα τοίχη της είναι αυτά που προστάτευσαν και συνεχίζουν να προστατεύουν την αυθεντικότητα της λατρείας, ενώ τα ιερά μυστήρια, με τη βοήθεια της μαρτυρικής και μεγαλειώδους λειτουργικής γλώσσας, έδωσαν την  κοινωνία αλλά και την επικοινωνία μεταξύ του ουρανού και της γης.

*Θεολόγου-Οικονομολόγου

 

Βιβλιογραφία

  1. Άνθρωπος και κόσμος

Η διαλεκτική της κοσμολογίας του Αγίου Μαξίμου του ομολογητού και της αισχύλειας θεώρησης του πεπρωμένου (σελ.: 215)

Ιερά μονή Χρυσοπηγής – Χανιά 2000

  1. Αρχιμανδρίτου Ζαχαρία (Ζάχαρου)

Ο κρυπτός της καρδίας άνθρωπος (σελ.: 210)

Ιερά Σταυροπηγιακή Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας  2012

  1. Νέα Κλίμαξ

εκδ. Β. Ρηγόπουλου σ. 266

  1. Άνθρωπος και κόσμος

Η διαλεκτική της κοσμολογίας του Αγίου Μαξίμου του ομολογητού και της αισχύλειας θεώρησης του πεπρωμένου (σελ.: 174)

Ιερά μονή Χρυσοπηγής – Χανιά 2000

  1. Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου

Αγώνας Θεογνωσίας (σελ.: 293)

Ιερά Σταυροπηγιακή και Πατριαρχική Μονή Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας -2004

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

nv-author-image

Θεόφιλος Παπαδόπουλος